wspólna przestrzeń, gdzie ulice nie mają żadnych zasad - sygnalizacja świetlna zasilana energią słoneczną

Uwaga redaktora: „Future Cities” przedstawia wewnętrzną perspektywę szybkiego rozwoju przestrzeni miejskiej, eksplorując nowe idee, nowe technologie i nowe koncepcje projektowe, które mogą mieć wpływ na życie miejskie na świecie. (CNN)--
Przyszłość dróg miejskich może być przyszłością wspólnego działania kierowców, pieszych i rowerzystów.
Przestrzeń, w której te zazwyczaj odizolowane populacje żyją lub się przemieszczają,
Te same zasady.
Co najważniejsze, zasady te będą miały charakter społeczny, a nie formalny, aby dostosować się do coraz popularniejszego trendu „wspólnej przestrzeni”.
Ben Hamilton powiedział: „wspólna przestrzeń łamie zasadę izolacji”
Baillie to projektant ulic, który wraz ze zmarłym holenderskim inżynierem ruchu drogowego Hansem Mondemanem stworzył to określenie i sprowadził je do Stanów Zjednoczonych.
Więcej niż jakikolwiek inny kraj.
Definiuje przestrzeń publiczną, w której działania ludzi muszą być zgodne z zasadami społecznymi i nieformalnymi, a nie przepisami ruchu drogowego.
Mondman był pionierem tego pomysłu w Holandii, twierdząc, że ludzie byliby ostrożniejsi, gdyby zniesiono przepisy ruchu drogowego.
Znaki drogowe, sygnalizacja świetlna, ronda, przejścia dla pieszych i krawężniki zastępowane są płaskimi i gładkimi drogami, które nie są oznakowane. Na drogach często dochodzi do interakcji ludzi i samochodów.
Mogą być zdezorientowani, ale o to właśnie chodzi.
„Wprowadzanie niejednoznaczności jest sednem wspólnej przestrzeni” – wyjaśnił Hamilton. „Baillie.
„To dobrze, jeśli ludzie czują się niebezpiecznie, ponieważ będą ostrożniejsi w kontaktach z ruchem drogowym”. Hamilton-
Bailey uważa, że ​​kierowcy, podobnie jak ludzie w życiu codziennym, są bardziej świadomi otoczenia i reagują na interakcje z innymi ludźmi.
„Dzięki temu centrum miasta staje się cywilizowane i ludzkie” – powiedział.
Jako przykład weźmy Exhibition Road w dzielnicy muzeów South Kensington w Londynie (USA).
Droga ta, będąca mekką kultury, przyciąga ponad 11 milionów turystów rocznie. Znajdują się tam trzy największe ośrodki kulturalne kraju oraz placówki edukacyjne, takie jak Imperial College London.
Gdy już tam będziesz, idź wzdłuż niego-
Po setkach dzieci i rodzin ze szkoły, niezliczona liczba studentów i turystów ustawiła się w kolejce przy wejściu lub przeciskała się przez wąski chodnik, z którego żaden nie mógł pomieścić wszystkich.
W grudniu 2011 roku droga ta stała się przestrzenią wspólną i teraz można tu znaleźć wszystko.
Zamiast tego na środku ulicy znajdują się ławki i przystanki autobusowe, dzięki czemu setki turystów mogą codziennie przemieszczać się w większej przestrzeni.
„Zmieniliśmy tę niepopularną drogę w światowej klasy ulicę widokową ---
Władze dzielnicy królewskiej Kensington i Chelsea z dumą informują na swojej stronie internetowej: „To niesamowita przestrzeń publiczna, z której może korzystać każdy”.
Decyzja władz lokalnych o przeprowadzeniu szeroko zakrojonej transformacji użytkowanej przestrzeni.
Hamilton wyjaśnił: „Baillie, najważniejsza jest jakość przestrzeni.
Ale Exhibition Road w Londynie nie jest zwykłą ulicą.
Większość miejskich krajobrazów nie przyciąga milionów ludzi.
Wspólne ulice przeznaczone są głównie do użytku w bardziej tradycyjnych, wręcz zwyczajnych miejscach, w których ludzie codziennie wchodzą w interakcje, takich jak lokalne centrum miasta.
Miasto Drachten w Holandii, jedno z pierwszych miast, które wypróbowało tę koncepcję w 2002 r., usunęło niemal całą sygnalizację świetlną, aby zmniejszyć liczbę wypadków oraz poprawić jakość i widoczność w miastach.
Mimo wzrostu natężenia ruchu drogowego liczba wypadków spadła z ośmiu.
Trzy razy w roku od 1994 do 2002 r., a średnio tylko raz w roku w 2005 r.
Wkrótce ulice wprowadzono w holenderskim mieście Makkinga, a w niemieckim mieście Bohmte. Usunięto również wszystkie sygnalizacje świetlne i sygnały. W 2011 roku w Auckland w Nowej Zelandii było już sześć ulic.
80% użytkowników przestrzeni miejskiej w rejonie Oakland Fort Street stwierdziło, że czują się bezpieczniej, a 72% kierowców uznało, że ich trasa trwała tyle samo lub krócej, co wskazuje na zadowolenie użytkowników.
„Prawdziwym aspektem przestrzeni współdzielonej jest ekonomia” – wyjaśnił Hamilton. „Baillie.
„Miasteczka i centra miast zmieniają się i stają się zbędne, nie są już potrzebne, więc potrzebujemy ludzi, którzy będą do nich przyjeżdżać, ponieważ chcą tam być i czuć się mile widziani.
„To jest miasto Poynton w hrabstwie Cheshire, w północnej Anglii.
Wzrost natężenia ruchu drogowego i korków, zamknięcie sklepów detalicznych i spadek liczby klientów spowodowały pogorszenie się jakości śródmieścia miasta.
Staje się wspólną przestrzenią, która sprawia, że ​​miasto staje się bardziej popularne, a ruch w sklepie wzrasta o 80%, co wydłuża czas spędzany w sklepie na zakupach.
Ich zdolność konsumpcyjna osiągnęła swój cel.
Prędkość ruchu spadła również do średniej 16-
Według Hamiltona, 17 mil na godzinę
Bailey, droga do wolności
Liczba wypadków drogowych, ofiar śmiertelnych i ofiar śmiertelnych spadła o 1 osobę.
Od momentu wprowadzenia na rynek, wartość ta spadała do zera raz na rok.
Hamilton powiedział: „Poynton nie jest wyjątkiem. To potencjalny przykład, podobnie jak wiele innych regionów Wielkiej Brytanii. Baillie.
Koncepcja ta jest przyjmowana w świecie zachodnim w miarę jak trwa amerykańska konferencja na temat nowej urbanizacji. S.
Jego celem jest odwrócenie tendencji pogarszania się jakości życia w miastach i pogarszania się ich gospodarki, co ostatnio sprawiło, że przestrzenie wspólne stały się centralnym punktem debaty na temat przyszłego projektowania.
Wiele stanów, w tym Floryda, Massachusetts i Oregon, rozważa lub już ma plany. Hamilton-
Bailey uważa jednak, że nie jest to nowa koncepcja, ale raczej rozwiązanie stosowane od początku istnienia ulicy.
„Jeśli pojedziesz do centrum Delhi lub Dakaru, zobaczysz wiele wspólnych przestrzeni, które nie podlegają żadnym regulacjom.
Ale czy te domyślne rozwiązania są naprawdę odpowiednie dla wszystkich miast i grup ludności?
Profesor Rob Imri z Goldsmith University w Stanach ZjednoczonychK.
„Dla mnie ta zasada jest błędna” – powiedział.
Ludzie i samochody nie są ze sobą zmieszani. Samochody są przedmiotem. Nie chcę, żeby samochód jechał 2 stopy (ok. 60 km) ode mnie.
„Imrie uważa, że ​​dla pieszych może nadal istnieć estetyczne otoczenie, a wspólne przestrzenie lepiej sprawdzają się w miejscach o mniejszym natężeniu ruchu.
„W Holandii odnieśli sukces, ponieważ działają na obszarach o mniejszym natężeniu ruchu” – powiedział Imrie.
Jednak jego główną pasją są osoby z dysfunkcją wzroku.
„Osoby z wadą wzroku mają najwięcej problemów, ponieważ nie mają łatwego sposobu na poruszanie się” – powiedział Imrie.
Przestrzenie te wymagają nowego sposobu uczenia się środowiska dla osób z dysfunkcją wzroku, co Imrie postrzega jako problem psychologiczny.
Ludzie pracują w oparciu o intuicję i systemy przekonań, a osoby z wadą wzroku nie pójdą tam ponownie, jeśli poczują się niekomfortowo.
Nie chce jednak rezygnować z tej koncepcji, chce ją tylko przemyśleć: „Powinniśmy zachować pewien porządek i jednocześnie stworzyć uspokajający efekt dla użytkowników.
„Stosowanie powierzchni dotykowych na krawędziach i lekko podniesionych krawężników to sposób na pokonanie tego problemu przy jednoczesnym zachowaniu idealnych warunków.
Władze lokalne przy Exhibition Road uruchomiły również mapę dotykową na początku ulicy, aby pomóc osobom niewidomym w planowaniu i nawigacji. Hamilton-
Bailey uważa, że ​​osoby z dysfunkcją wzroku mogą być tak samo bezpieczne, jak w każdym innym otoczeniu.
„Wspólna przestrzeń wpływa na to, jak zachowujemy się w realnym życiu” – podsumował.
„Trudno jest regulować zachowanie osób z częściową wadą wzroku, nawet dzieci, ale nasza reakcja społeczna jest bardzo silna i ludzie chętnie to akceptują.
Koncepcja ta zyskuje na popularności i być może zobaczymy więcej ulic, na których spotkamy się z naszymi pilotami.
Jak w przypadku każdej innowacji, kluczem jest dostosowanie się do otoczenia.
„Przestrzenie wspólne mogą sprawdzić się w skali każdego miasta, a kluczem jest nabycie pewności siebie poprzez doświadczenie.