ujawnione: jak czołowy uniwersytet pomógł zabezpieczyć 9 milionów funtów, podszywając się pod badania konkurencji... w celu sfinansowania programu walki ze zmianami klimatu - sygnalizacja świetlna oparta na energii słonecznej

One of the world's leading institutions to study the effects of global warming has repeatedly claimed appreciation for the work done by competitors and used it to win millions of dollars from taxpayers.
A survey by The Post on Sunday also showed that when the economic and policy center for climate change (CCCEP)
In an effort to secure more government funding, it claims that it is responsible for the work published before the organization exists.
Last night, a leading professor described our evidence that his work was misrepresented as "a case of obvious fraud-using deception for economic gain ".
Since 2008, CCCEP president has been Nick Stern, a prominent global advocate for tackling climate change.
He is also the dean of the British Academy, an invitation-
Only society reserved for the academic elite.
It grants millions of dollars to researchers and Lord Stern's own organization.
On Friday, the CCCEP, based at the London School of Economics and the University of Leeds, will hold a celebration at the Royal Society of London to commemorate their peers.
Experts and officials from all over the world are present to commemorate 700-
Report on the economic impact of climate change.
The review was commissioned by the Blair government.
The review believes that the world must take immediate action to reduce greenhouse gas emissions, otherwise the cost will be much higher in the future.
It has had a strong impact on successive British governments and international institutions.
Part of the CCCEP's official mission, which often boasts in public reports, is to lobby Lord Stern for policies that justify the UK and foreign governments, as well as the UN climate talks.
Last night, CCCEP spokesman Bob Ward admitted that it "made a mistake" by applying for credits for research that it did not fund, as well as for papers published by competitors.
It is regrettable, he said, but mistakes can happen . . . . . . We will take steps next week to fix these mistakes.
Sunday Post Today's survey shows that scholars whose work has been distorted react angrily to it.
Professor Richard Tolle, an expert in climate change economics at the University of Sussex, said: "applying for credits for a paper you don't support is a serious misconduct, and using it to update the grant is a fraud.
I have never had such a thing before. It stinks.
Professor Tol is co-author of the paper cited by CCCEP
The author was published online in July 31, 2008 by the Journal of ecological economics.
At that time, he and lead author David Antinoff were staff at the Dublin Institute of Economics and Society. Their co-
Author Cameron Hepburn is at Oxford University.
The study on "marginal costs of climate change" was funded by the European Commission and the Swedish Institute for the environment.
CCCEP's own first annual report shows that it did not start work until October 1, 2008, and that it was building itself most of the time, even in the first few months.
Jeszcze tej samej jesieni zatrudniono pierwszą osobę na stanowisku kierowniczym, a pierwsze spotkanie naukowej „grupy sterującej” odbyło się dopiero 24 lutego 2009 r.
Jednakże w liście dokumentów przetargowych na fundusze złożonych w ESRC fałszywie twierdzono, że praca na temat ekoekonomii została opublikowana w 2009 r. i że jest to praca kredytowa.
Profesor Tol stwierdził: „Nasza praca nie ma nic wspólnego z CCCEP.
O tym pisze Dawid Antenow w swojej pracy magisterskiej.
W tamtym czasie CCCEP nie istniało i powstało dopiero po opublikowaniu artykułu.
Oszustwo jest oszustwem mającym na celu osiągnięcie korzyści ekonomicznych.
To już wszystko.
Mylące jest to, że CCCEP przesyła do ESRC dane dotyczące dwóch oddzielnych list publikacji, które powinny być „własnością” i chociaż w większości się pokrywają, nie są takie same.
Jednak oba są mylące.
Pierwsza lista jest kompilacją 276 artykułów naukowych nadesłanych pod koniec 2012 r. pod tytułem „Publikacje cccep od października 2008 r. do sierpnia 2012 r.”.
Wśród nadesłanych prac znalazły się także dziesiątki nowych prac.
Wiele z nich napisał rzecznik CCCEP, pan Ward, i dotyczyły one szkockiego pola golfowego Donalda Trumpa oraz zaciekłego ataku na sceptyków wobec zmian klimatycznych.
W przypadku przesłania tej listy, uwzględnia ona dokumenty złożone wspólnie
Za swoją pracę napisaną przez profesora Tola, CCCEP otrzymało nagrodę w wysokości 4 funtów.
7 milionów dla ESRC, kolejne 4. 4 miliony.
Otrzymała płatność za okres od 2013 do 2018 roku.
Centrum otrzymało również hojne dofinansowanie od innych rządowych i prywatnych źródeł, takich jak amerykański miliarder Jeremy Grantham.
W tym roku otrzymała dotację w wysokości 374 000 funtów na spłatę trzech
Organizatorem corocznego stypendium CCCEP, przyznawanego przez Brytyjską Akademię, jest Lord Stern.
Dzięki tym dotacjom uczelnia stała się jedną z najlepiej finansowanych tego typu instytucji na świecie, zarabiając ponad 30 milionów funtów od 2008 roku.
Lord Stern wzbogacił się także dzięki swojej pracy na temat zmian klimatycznych.
Rok temu założył firmę NS Economics, która miała zajmować się dochodami z wystąpień publicznych, gdy saldo firmy na rachunku bankowym wynosiło 349 000.
Został również mianowany dyrektorem-konsultantem w Abengoa SA, dużej firmie zajmującej się energią słoneczną w Hiszpanii.
Gazeta znalazła więcej dokumentów na liście wysłanej do ESRC w latach 2008–2012, które w rzeczywistości zostały ukończone przed utworzeniem CCCEP.
Jeden z nich, napisany wspólnie z CCCEP
Reżyserem jest Simon Dietz, który wcielił się we samego Lorda Sterna – pierwsza publikacja miała miejsce 23 kwietnia 2008 r., sześć miesięcy przed otwarciem CCCEP.
Innym artykułem jest badanie przeprowadzone pod kierownictwem Natalie Sukel, która obecnie pracuje na Uniwersytecie w Southampton, dotyczące „tożsamości kulturowej” Parku Narodowego Peak District.
Suckall MS i jej współpracownicy odkryli, że biali turyści z klasy średniej wolą krajobrazy od pracowników lub mniejszości etnicznych – a ten temat nie ma nic wspólnego ze zmianami klimatu.
Artykuł po raz pierwszy przesłano do czasopisma Journal of Environmental Management w marcu 2007 r., zaakceptowano w poprawionej wersji w czerwcu następnego roku i opublikowano 30 lipca 2008 r., dwa miesiące przed powstaniem CCCEP.
Innym przykładem jest badanie współkierowane przez profesora Tola.
Profesor Cameron Hepburn
Ma część z 2010 roku.
Oprócz stanowiska w Oksfordzie, piastował także stanowisko w London School of Economics.
Jednakże jego artykuł na temat „dyskontowania społecznego w warunkach niepewności” został po raz pierwszy złożony w 2006 r. i opublikowany w Internecie 5 września 2008 r., cztery tygodnie przed rozpoczęciem działalności CCCEP.
Pan Ward przyznał, że poinformowanie ESRC, iż siedem badań wskazanych przez MoS zostało sfinansowanych przez CCCEP, było „błędem”.
Dodał jednak, że twierdzenie na liście, iż niektóre z nich opublikowano w 2009 r., nie jest mylące, ponieważ wtedy właśnie ukazały się w wersji papierowej.
Dr Elizabeth Vogel, redaktorka czasopisma zajmującego się rzetelnością badań i recenzowaniem eksperckim, była przewodnicząca komisji ds. etyki wydawniczej międzynarodowego organu nadzorującego, wyraziła sprzeciw wobec tego rozwiązania.
„Każdy uważa datę publikacji w internecie za faktyczną datę publikacji” – powiedziała.
Uważa się, że premiera odbędzie się w dniu premiery.
Te i inne dokumenty wyraźnie odegrały bezpośrednią rolę w decyzji ESRC o przyznaniu drugiego grantu w wysokości 4 milionów funtów.
Natomiast druga lista, będąca internetowym zapisem publikacji CCCEP, aktualizowana raz w miesiącu i publikowana na rządowej stronie internetowej poświęconej finansowaniu badań, w portalu badawczym, jest równie wątpliwa. Pokazuje ona, że ​​CCCEP od wielu lat bezpodstawnie wyolbrzymia swoją reputację i skalę działań.
Niektóre przedmioty na tej liście stanowią jawną kradzież innych przedmiotów.
Na przykład w 2011 roku Kersty Hobson, wówczas pracująca na Uniwersytecie Oksfordzkim, była obecnie profesorem na Uniwersytecie w Cardiff i główną autorką artykułu zatytułowanego „Reakcja społeczeństwa na zmiany klimatu”. Jej współpracowniczka
Autor Simon Niemeyer pracuje na Australijskim Uniwersytecie Narodowym w Canberze.
W wywiadzie dla „Post on Sunday” powiedziała: „Gazeta nie ma nic wspólnego z CCCEP.
Projekt jest w całości finansowany przez Australijską Radę ds. Badań Naukowych.
Innym przypadkiem jest badanie przeprowadzone przez profesora Stephena Duncana z Uniwersytetu Oksfordzkiego na temat „najlepszych zasobów rybnych na dany okres”
Różne stopy dyskontowe - to bardzo techniczny artykuł bazujący na danych z lat 70. XX wieku pochodzących z przemysłu anchois w Peru.
Profesor Duncan stwierdził: „Badania nie były finansowane przez CCCEP.
To był nasz wspólny pomysł, kiedy byliśmy trzej w Oksfordzie i tu mieszkaliśmy.
Ward wniósł sprzeciw, twierdząc, że CCCEP powinno zostać „właściwie uznane”, ponieważ profesor Hepburn była jego autorką.
Pozostałe dokumenty dotyczące inwentaryzacji badań Gateway nie mają nic wspólnego ze zmianami klimatu i celami CCCEP.
Eksperyment selekcyjny zatytułowany „Sygnalizacja świetlna a wybór żywności” miał na celu zbadanie związku między wartościami odżywczymi etykiet produktów spożywczych a cenami.
Profesor Kelvin Balcombe, główny autor z Uniwersytetu w Reading, stwierdził: „Z całą pewnością nie uważam, że właściwe jest wykorzystywanie tego jako wyniku prac CCCEP.
Nie ma to nic wspólnego ze zmianami klimatycznymi.
Oni nie mają z tym nic wspólnego.
Ward przyznał, że umieszczenie tej kwestii na liście było błędem, a praca Diany Winhold z London School of Economics na temat zanieczyszczenia hałasem i jego wpływu na ludzkie samopoczucie również była błędna.
Dodał, że niektóre publikacje zostały przesłane nieprawidłowo.
Konieczne jest podjęcie działań mających na celu rozwiązanie tego problemu.
Eksperci zajmujący się finansowaniem działalności akademickiej byli zaskoczeni naszym dochodzeniem.
W latach 2010–2014 lord Willetts, minister ds. brytyjskich uniwersytetów, stwierdził: „Panuje przekonanie, że naukowców obowiązują zasady moralne.
System opiera się na zaufaniu i nadzorze administratora.
Dr Wager powiedział: „To bardzo niepokojące, że fundator tego nie znalazł.
Jeśli ubiegasz się o kredyt na zatrudnienie, mimo że nie powinieneś, jest to niesprawiedliwe wobec innych agencji, które przestrzegają zasad.
Lord Donagee, były minister pracy i przez 25 lat prezes London Stock Exchange, wezwał do wszczęcia dochodzenia, mówiąc: „Aby zachować uczciwość naukową London Stock Exchange, konieczne jest, aby odpowiednie organy finansowe przeprowadziły kompleksowe dochodzenie.
ESRC stwierdziło, że druga faza dotacji CCCEP została wypłacona, ponieważ rada stwierdziła, że ​​„praca ośrodka była znakomita”.
Pan Ward powiedział, że CCCEP jest „światowej klasy uniwersyteckim ośrodkiem badawczym”, kiedy zwrócił się do ESRC z prośbą o przyznanie drugiej części finansowania. Zgłoszono łącznie „520 wyników badań i polityki” oraz 139 artykułów medialnych.
Dodał: „Odrzucamy wszelkie sugestie, że przeinaczyliśmy główne wyniki dokumentu przedłożonego do przeglądu śródokresowego.
„Nasze śledztwo ma na celu „zaprzeczenie zmianom klimatycznym” – powiedział.