Ogromny potencjał energii słonecznej Indonezji

Jak wykazały niedawne badania mapowania energii słonecznej, dachy całego kraju mogłyby pomieścić nawet 655 GWp mocy wytwórczej energii słonecznej. Jednak szersze zrozumienie korzyści płynących z energii słonecznej, w połączeniu z zachętami, byłoby niezbędne, aby odblokować potencjalnie przełomowy rozwój energetyki.

Dane opublikowane przez firmę Solargis, zajmującą się mapowaniem zasobów energii słonecznej, oraz Bank Światowy wskazują, że każdy kilowat mocy szczytowej energii słonecznej zainstalowanej na dachach w Indonezji mógłby wygenerować do 1534 kWh energii rocznie.

Indonezyjski think tank Instytut Reformy Usług Podstawowych (IESR) opracował cztery oceny potencjału dachów w kraju w zakresie instalacji fotowoltaicznych. W zależności od takich czynników jak nachylenie dachu, zacienienie, orientacja i lokalny klimat, stwierdzono, że w całym kraju można zainstalować łącznie do 655 GWp mocy.

Najbardziej konserwatywne szacunki instytutu przewidywały maksymalną moc 194 GWp na dachach, co pozwoliłoby na generowanie prawie 276 TWh energii słonecznej rocznie. Bardziej optymistyczne szacunki mocy, wynoszące odpowiednio 266,8 GWp i 461,9 GWp, mogłyby wygenerować odpowiednio 379,2 TWh i 656,3 TWh, a wartość 655 GW oznaczałaby 930,7 GWh mocy wyjściowej, według IESR.

Każdy z tych scenariuszy oznaczałby ogromny skok w porównaniu z obecną mocą zainstalowaną energii słonecznej w kraju, która wynosi mniej niż 100 MW.

Potencjał obszaru

Według badania, w którym szczegółowo przeanalizowano dostępną powierzchnię dachów w miastach Dżakarta i Surabaja, spośród 34 prowincji Indonezji największym potencjałem w zakresie energii słonecznej mogą pochwalić się Dżakarta oraz Jawa Wschodnia i Zachodnia.

W Dżakarcie i pobliskich miastach Bogor, Depok, Tangerang i Bekasi jest 570 000–630 000 gospodarstw domowych o powierzchni co najmniej 45 m², na których można zainstalować panele fotowoltaiczne na dachach. W górnym przedziale tych szacunków, 2 kWp energii słonecznej na każdym dachu dałoby łącznie około 1,2 GWp mocy.

Mniej zagracone dachy w Surabai oznaczają, że 85 000–93 000 domów, które potencjalnie mogłyby zostać wyposażone w panele słoneczne, mogłoby generować większą moc wyjściową, nawet do 186 MWp rocznie na każde 2 kWp zainstalowanej mocy paneli, podaje IESR.

Zespół doradców podkreślił jednak, że aby pomóc Indonezji w wykorzystaniu ogromnego potencjału dachów fotowoltaicznych, konieczne będzie przeprowadzenie publicznej kampanii edukacyjnej na temat korzyści płynących z wykorzystania energii słonecznej, a także wprowadzenie uczciwie wycenionego systemu rozliczeń netto i innych zachęt, takich jak obniżki podatku od nieruchomości.

Bariery produkcyjne

Według badań rynku, klienci wnioskowali o znaczną redukcję rachunków za prąd, nawet o ponad 50%. Przy obecnym planie osiągnięcie tej wartości jest trudne.

„Ten program zapewniłby 12-letni okres zwrotu z instalacji fotowoltaicznych” – powiedział Citraningrum. „Ten dłuższy okres mógłby zniechęcić użytkowników do instalowania fotowoltaiki na dachach.

Rząd uznał, że organy publiczne mogą przyczynić się do realizacji ambicji zwiększenia mocy wytwórczych energii słonecznej w całym kraju o 6,5 GW do 2025 r. Program Ogólnego Planowania Energetycznego Kraju doprowadził do wydania dekretu prezydenckiego 22/2017, który nakłada obowiązek zainstalowania paneli słonecznych na 30% budynków rządowych.

Potrzeba więcej instalatorów

„Rząd napotyka pewne trudności w instalowaniu paneli słonecznych na dachach budynków” – dodał Citraningrum z IESR. „Wyzwania te dotyczą poziomu zrozumienia fotowoltaiki – zwłaszcza w samorządach lokalnych – w zakresie planów zamówień publicznych, budżetowania i prawnych modeli zamówień publicznych. W niektórych regionach Indonezji dostępność certyfikowanych dostawców jest również ograniczona”.

Rola, jaką mogą odegrać władze lokalne, jest znacząca, ponieważ dane Solargis pokazują, że duże centra handlowe i sklepy w Dżakarcie i Surabai mają wysoki potencjał techniczny w zakresie instalacji fotowoltaicznych na dachach, podobnie jak inne budynki publiczne, w tym uniwersytety i szpitale.

Budynki komercyjne będą zwolnione z opłat za wytwarzanie własnej energii fotowoltaicznej na mocy przepisów krajowych dotyczących rozliczeń netto.