'Eve dönüş': Ron Claiborne, Kaliforniya'daki Oakland'a geri dönüyor - entegre güneş enerjili LED sokak lambası

I was born in San Francisco, but I lived there for only two days when my parents took me home to Auckland.
Oakland, the city across the Gulf, will always be in the shadow of San Francisco. It will be my hometown in the next seven years when my family moves to Los Angeles.
Because I was a child when I lived in Auckland, my memory was very vague and incoherent.
But to this day, I still have a very vivid feeling that I grew up in a world that now seems idyllic.
The street where we live, Karmar Street, is located on the ridge north of Lake Merritt.
The house is large, but not magnificent.
The streets are quiet and dense. -lined.
It sounds a bit cliche, but people do know their neighbors and don't lock their doors.
Ev serisi hakkında daha fazla bilgi için, bu akşam Diane Sawyer ile Dünya Haberleri'ni izleyin ve buraya tıklayın. En iyi arkadaşım, annesi ve iki erkek kardeşiyle birlikte karşımızda oturan Ossie Henderson adında bir çocuk.
Babası üç yaşındayken vefat etti.
1950'lerde kapsamlı bir caddeydi ve sonradan bunun alışılmadık bir durum olduğunu fark ettim.
Yaşadığımız yerden aşağı doğru Lakeside Bulvarı ve Ana Cadde uzanıyor. Yakınımızdaki iş bölgesi küçük dükkanlardan ve az sayıda restorandan oluşuyor.
Göl kıyısı ile Grand'ın buluştuğu yer, muhteşem Grand Lake Tiyatrosu'dur ve tiyatronun yanında bir hamburgerci bulunmaktadır.
Abim Keith benden bir yaş büyük. İlk filmimizi Lake Grand'da izledim.
Auckland'a geri dönmek her zaman evimdeymiş gibi hissettiriyor.
Geçen hafta, Auckland'daki hayatımdaki değişiklikleri, özellikle de son ekonomik kriz sırasında yaşananları haberleştirmek üzere Dünya Haberleri'ne gönderildim.
Ayrıca Büyük Göller bölgesini ziyaret etme fırsatım oldu ve yöneticiler bize gösteri gününden önce çekim yapmamıza izin verdiler.
Yanımızda, hatırladığım ilk filmlerden biri olan, 1958'de, ben beş yaşındayken çekilen "Sinbad'ın Yedinci Yolculuğu"nun DVD kopyasını getirdik.
Eski, devasa tiyatronun ortasında, elimde bir torba patlamış mısırla otururken, ekrana Sinbad'ın görüntüsü yansıtılıyordu.
Geçmişe geri dönmüş gibiyim.
Elbette film saçma.
Oyunculuk yetenekleri iyi, ancak kostümler, hikaye ve özel efektler de iyi.
Özellikle de mağaradan oyularak çıkarılan tek gözlü dev.
Çocukken beni korkutuyordu. --komikti.
Doğu Auckland gezim sırasında öğrendiklerim hiç de komik değil.
Ara sokaktaki şirin küçük ev, acımasız bir gerçeği gizliyordu.
Çoğu Afrikalı.
Amerika'nın komşu ülkeleri uzun süreli işsizlikten derinden etkilenmiş durumda.
Yerel yetkililere göre, yüzde 27--
O kadar çok şiddet suçu işleniyor ki, buraya "katil koridoru" lakabı takılmış.
"Çevremizdeki anarşiye sığınak sağlayan bir topluluk hizmeti kuruluşu olan Doğu Oakland Gençlik Geliştirme Merkezi'nde durduk."
Merkez, kalmak isteyen herkese ücretsiz eğitim desteği, iş eğitimi, danışmanlık ve dinlenme olanakları sunmaktadır.
16 yaşında okulu bırakan ancak daha sonra GED (Genel Eğitim Geliştirme) sınavına hazırlanmak için merkeze gelen Sinead Anderson ile tanıştık.
"İnanılmaz," dedi. "Her şey [muhteşemdi]"
Sayfa düzeni, Matematik Paketi, Fen Bilimleri. Sınavı ilk denemede geçtim.
Şu anda Merritt Üniversitesi'nde matematik bölümünde lisans öğrencisi.
"Öğretmenlik yapacağım," dedi.
"Öğretmenlik yapmak için kendi topluluğuma geri dönüyorum."
Geçtiğimiz yıl, 20 yaşındaki Victor Oliver, ses ekipmanı çalmaktan dolayı aldığı iki aylık hapis cezasının ardından tahliye edildi.
Daha önce Home Depot'ta çalışmıştı ve şirket onu tekrar işe almadı, o da iş bulamadı.
Kız arkadaşının ısrarı üzerine merkeze gitti.
Hayatını yeniden düzene sokmak için danışmanlık almaya başladı, ancak çocuğunun doğumu onu hayatını değiştirmesi gerektiğine ikna etti.
Merkezin enerjik yöneticisi Regina Jackson, Oliver'ın küçük çocuklar için danışman olma fırsatını değerlendirdi.
"Bayan Regina bana çocukların beni örnek alabileceğini öğretti."
"Çetelere ve diğer insanlara örnek almak zorunda değiller," dedi.
Danışman olarak iyi bir iş çıkardı. Jackson, yerel bir reçel ve dondurma dükkanının açıldığını öğrenince, müdürü Oliver'ı işe almaya ikna etti.
"Bayan Regina, en popüler olanı," dedi.
"Herkes onun en sevdiği kişi."
48 yaşındaki Jackson, 25 yılını merkezde geçirdi.
Bu durum son 16 yıldır devam ediyor.
"Onların daha iyi insanlar olmalarına, daha iyi tutumlara sahip olmalarına, daha fazla eğitim almalarına ve kalplerinde var olan gerçek fırsatlara daha fazla erişmelerine yardımcı olmaya çalışıyoruz."
Eğer başarabileceklerine inanırlarsa.
"Biz bunu geliştirmeye çalışıyoruz ve sonra da gerçeğe dönüşebilmeleri için onları doğru yöne yönlendiriyoruz," dedi bana.
Auckland'daki işsizlik oranı %17'nin üzerinde olup, ulusal işsizlik oranının neredeyse iki katıdır.
Son ekonomik durgunluğun 400.000'den fazla nüfusa sahip bu şehri ne kadar etkilediğini anlamanız için, Ağustos 2007'deki ulusal ekonomi çöküşünden önce işsizlik oranının %7,7 olduğunu belirtelim.
Bu, yerel ekonominin durgunluk öncesinde iyi durumda olduğu anlamına gelmemelidir.
Auckland ekonomisi yarım yüzyıldır durgunluk içinde, ancak son durgunluk çok daha şiddetli oldu.
Büyüdüğüm evin bulunduğu Camar Caddesi'nde, otomobil tamircisi Michael Elliot ve babası, San Francisco Üniversitesi'nde emekli Teoloji profesörü John ile tanıştım.
Eliot, onun tam ortasında kim var?
1940'larda bir garajı vardı, ancak ekonomik krizden önce bina satıldı ve kaybedildi.
Sonraki dükkanı da iflas etti ve bir daha asla iş bulamadı.
Şu anda bunu, bulabildiği her müşteriye evlerinde hizmet vererek yapıyor.
Para tasarrufuするために giderek daha fazla insanın rutin bakımları ihmal ettiğini söyledi.
"Geçen yıl gelmiş geçmiş en kötü yıldı," dedi, anne babasının evinin merdivenlerinde otururken.
"Gerçekten iş bulamıyorum."
"Durum o kadar kötüleşti ki, anne babasının evine geri taşındı."
"Eğer güvenebileceğim anne babam olmazsa, evsiz kalabilirim," dedi.
Babasına son rapor hakkında sorduğumda, hükümet ekonomistleri durgunluğun teknik olarak geçen yıl sona erdiğini söyledi.
"Buna hiç inanmıyorum," dedi John Elliot.
"Bunu nasıl ölçtüklerini bilmiyorum ama sokaktaki insanlar için mi?"
Onu göremiyoruz.
Bu ekonomik karanlığın ortasında, Auckland'da parlak bir "yeşil" ışık yanıyor.
"Yeşil", inşaat sektöründeki yeşil işler gibidir. Sabah 8'de.
Çarşamba günü, yaklaşık bir düzine genç erkek ve kadın, ağır bir aerobik egzersizi yapıyordu.
Bu, Oakland Yeşil İstihdam Servisi'dir.
Yerde şınav çekenler stajyerlerdir ve inşaat sektörünün zorlu fiziksel gereksinimlerine uyum sağlayabilmeleri için doğru forma sokulurlar.
Kursiyerler ayrıca marangozluktan teknik çizim okumaya, ileri matematikten çatıya güneş paneli montajına kadar çeşitli konularda eğitim aldılar.
Laney Koleji'nde Yeşil İstihdam Eğitim Koordinatörü olan Emily Courtney, "Burada yaptığımız şey hem ekonomi hem de çevre için iyi." dedi.
Yeşil Görev Gücü Eğitim Merkezlerinden biri.
"Bu en pahalı olanı. -
En yüksek maliyetle sera gazlarını azaltmanın etkili yolları -
İnsanları tekrar işe döndürmenin etkili bir yolu.
"Bu program 16 haftalık ücretsiz eğitim sunuyor ve yılda yaklaşık 130 mezun veriyor."
Kıbrıs Mandela Eğitim Merkezi'nin yöneticisi Art Shanks'e göre, bunların çoğu zayıf bir ekonomide bile iş bulabiliyor.
"Mezuniyet sınıfının tamamında oyların yaklaşık yüzde 75'ini aldık," dedi Shanks.
"Şu anda yapabileceğimiz en iyi şey bu."
Ekonomik krizden önce, her sınıftan insanın işlerinin %90'ı için mücadele ediyorduk.
"Shanks bizi 39 yaşındaki Mary Vanek ile tanıştırdı. -yıl-"
Beş yaşındaki anne, geçen yıl Kıbrıs'taki Mandela Projesi'nden mezun oldu.
Program başlamadan önce neredeyse hiç yarı zamanlı işi yoktu.
Şu anda Turner Mimarlık firmasında çalışarak Berlingham'da yeni bir hastane inşa edilmesine yardımcı oluyor.
"Her gün işe gitmeyi dört gözle bekliyorum."
"Sanırım hayatımda hiç böyle bir şey yapmadım," dedi Vannek.
Ayrıca, bu yılın başlarında Lenny Community College'daki Yeşil İstihdam Programından mezun olan Angela Davis ile görüşmek üzere San Francisco'nun güneyindeki Dali'ye de gittik.
Enerji tesisatı döşemek için mola veriyor.
Verimsiz pencereler
Gelir amaçlı konut geliştirme projesi.
Bu yılın başlarında eğitim almadan önce Davis işini kaybetmiş ve bir evsizler barınağında yaşamıştı.
"Bir dolarlık hamburger alamıyorum," dedi.
"İş bulma masrafım bile yok."
Davis işini çok seviyordu ve bir topluluk enerji hizmetleri şirketinde çalışarak çevreye duyarlı bir kişi haline geldi.
Yerel sakinlerin konut koşullarını iyileştirmekten sorumlu, kar amacı gütmeyen bir kuruluş.
Şu anda bir daire kiralıyor ve Temmuz ayında eğitim programını tamamladığından beri düzenli olarak çalışıyor.
Hayatının tamamen değiştiğini söyledi.
"Bu program bana istikrarlı iş imkanları, kariyer fırsatları ve özgüven sağladı," dedi. "İnanılmaz."