Dünyayı hareket ettirmek: Gezegenin hayatta kalma rehberi - güneş trafik ışığı sistemi

Jeff Hirsch, çevreyi kirleterek veya Dünya'yı aşırı ısıtarak intihar etmesek bile, saatin acımasızca dünyanın sonuna doğru ilerlediğini söyledi.
Gördüğünüz gibi, güneşle ilgili küçük bir sorun var.
Güneş, çekirdekteki hidrojeni yaktığında, çekirdek yavaş yavaş ısınır.
Yaklaşık 5 milyar yıl sonra, güneş şişmiş bir kırmızı dev haline dönüşmeye başlayacak.
Dışındaki gaz kabuğu, 7 milyar yıl sonra en büyük boyutuna ve parlaklığına ulaştığında genişleyecek ve Dünya'yı yutacaktır.
Ama çok daha öncesinde, 1.
1 milyar yıl içinde Güneş %11 daha parlak hale gelecek ve bu da Dünya'nın ortalama sıcaklığını yaklaşık 50 °C (120 °F) artıracak.
Bu, okyanusu ısıtarak, tıpkı güneş ışığıyla aydınlanmış mutfak tezgahında bırakılmış bir tencere su gibi, kaynamadan buharlaşmalarını sağlayacaktır.
Bitkilerin ve hayvanların seralara uyum sağlaması zor olacak, ancak bazı tek seralar bu konuda başarılı olabilir.
Antik bakteriler olarak bilinen hücre organizmaları hayatta kalabilir.
Ama sadece bir süreliğine.
Su buharı atmosfere girdiğinde, güneşten gelen ultraviyole ışınları su moleküllerini parçalayacak ve canlı hücreleri oluşturmak için gerekli olan hidrojen yavaşça uzaya sızacaktır.
Eğer gelecek nesillerimiz veya başka akıllıca yaşamlar
Formumuzu takip edin; hayatta kalabilmek için başka yerlere göç etmek zorundalar.
Peki bunu nerede yapıyorsunuz?
Bir yöntem, roket fırlatıp başka bir gezegene gitmektir.
1930'lu yıllarda İngiliz bilim
Roman yazarı Olaf Steelen, Dünya'nın yaşanmaz hale gelmesiyle atalarımızın Venüs'e ve daha sonra Neptün'e kaçtığı bir geleceği konu alan bir roman yazdı.
Stephen Hawking gibi önde gelen bilim insanları, Dünya'daki yaşamı yok edebilecek herhangi bir felaketten sonra insanların hayatta kalabilmesi için Ay'da veya diğer gezegenlerde koloniler kurma fikrini destekliyor.
Ancak altısı da tahliye edildi.
7 milyar dünya insanı, bir milyar kez uzay mekiğiyle uzaya gönderilecek.
Günde 1000 uzay mekiği fırlatabilsek bile, gezegenin tüm nüfusunu taşımak için yine de 2700 mekiğe ihtiyaç duyulacaktır.
Sonrasında, bu hayvanlar yeni evlerine ulaştıklarında insanların onlara iyi bakmaları gerekiyor.
Başka bir gezegene taşınmak, kolonistleri desteklemek için yiyecek, su ve oksijen sağlamak üzere o gezegeni "yeniden şekillendirmeyi" gerektirirdi.
Neden ihtiyacımız olan kaynaklara sahip kendi gezegenimizi getirmeyelim?
Temel fizik kuralları bize gezegenleri hareket ettirebileceğimizi söylüyor.
Uzaya roket fırlatmak, tıpkı bir silahın geri tepmesi gibi, Dünya'yı ters yöne doğru itecektir. (Bilim)
Roman yazarı ve eğitimli fizikçi Stanley Schmidt, bu gerçekten yararlanarak "Ataların Günahı" adlı romanında, uzaylıların Dünya'yı hareket ettirmek için dev roket motorları inşa etmesini konu edinmiştir.
Diğer bilim kurgu eserlerini okuyun.
Bilim kurgu ve mobil dünyanın sorunlarına çözüm getiren filmler.
Gerçek hayatta ise Dünya o kadar büyüktür ki, roketin hareketine etkisi çok azdır.
Milyar dolarlık lansman
Dünya üzerindeki mevcut saniyede 30 kilometrelik hızla karşılaştırıldığında, aynı yönde hareket eden bir tonluk roket, Dünya'nın hızında saniyede sadece 20 nanometrelik bir değişikliğe neden olacaktır; bu da devede kulak kalır.
Bazı gökbilimciler gezegenlerin hareket etmesi sorununu çözmüşlerdir, ancak insan zaman ölçeğindeki acil durumları çözememişlerdir.
Kaliforniya Üniversitesi, Santa Cruz'dan Greg Laughlin, gezegen sisteminin dinamiklerini anlamak için aslında düşünce deneyleri tasarladıklarını söyledi.
Dolayısıyla jeolojik zaman ölçeğinde meydana gelen süreçler çok etkilidir.
Sadece kendi güneş sistemimizi bildiğimiz zamanlarda gezegen dinamikleri basit ve düzenli görünürdü, ancak diğer yıldızların yakın yörüngesinde bulunan "sıcak Jüpiter"in keşfiyle bu durum değişti.
Bu gezegenlerin çevreledikleri sıcak bölgelerde oluşması imkansızdır; bu kadar büyük bir dünyayı bir araya getirecek kadar gaz ve toz yoktur.
Aksine, daha uzak bir doğum yerinden oraya göç etmiş olmalılar.
Gezegen sisteminin kendini nasıl yeniden düzenlediğini anlamak için, Santa Cruz'daki meslektaşı Don Coricanski, Michigan Üniversitesi'nden gökbilimci Fred Adams ve Laughlin, ısınan güneşin Dünya'yı yok etmeden nasıl hareket ettirebileceği sorusunu gündeme getirdiler.
Hesaplamaları için üç adam, Dünya'nın nihai varış noktasını 1. yörünge olarak seçti.
Güneş'e olan uzaklık şu anda Mars'ın yörüngesinin beş katı. 6.
3 milyar yıl sonra, güneşin kırmızı olduğu zaman
Devasa sahne ve 2.
Bugüne göre 2 kat daha parlak olan gezegen, bu mesafeden Dünya'nın bugün aldığı kadar güneş ışığı alacaktır.
Dünyayı bu mesafede dairesel bir yörüngeye taşımak, yörünge enerjisinde yaklaşık %30'luk bir artış gerektirir.
Uzak güneş sistemindeki soğuk cisimlerin yörüngelerini değiştirerek Dünya'ya yaklaşmalarını ve yörünge enerjilerinin bir kısmını Dünya'ya aktarmalarını sağlamanın mümkün olduğunu söylüyorlar.
Bu cisimler, Neptün'ün dışındaki Koibel kuşağı soğuk cisimleri olarak adlandırılan bir daire içinde ve ayrıca Orte bulutu olarak bilinen daha uzaktaki kuyruklu yıldız kabuğunda yer almaktadır.
Güneş'ten çok uzakta oldukları için bu cisimlerin yörünge enerjileri nispeten düşüktür, bu nedenle geliştirilmekte olan yöntemi kullanarak asteroitleri Dünya'dan uzaklaştırmak mümkündür.
Bunlar, yerçekimi çekicilerinden (nesnelerin yakınında uçan ve onları yerçekimi etkisiyle yörüngelerinden çıkaran uzay araçları) kütle iticilerine kadar çeşitlilik gösterir; kütle iticiler, soğuk cisimden enkazı kazıp püskürterek onu ters yöne doğru iter.
Ve sonra yörüngeye giriyorlar.
Yüzeyden buharlaşan buz jeti, güneş sisteminin iç kısmına gönderilen bir cihaz tarafından ayarlanıyor.
Kimse geleceğin Bruce Willis'ini bir roketle uzaya göndermek istemez.
Bunu yapmak için çok sayıda nükleer silaha ihtiyaç var.
"Çok iyi olmanız gerekiyor."
Laughlin, "Nükleer silahların kesinlikle sağlayamayacağı ince ayarlı bir kontrol!" dedi.
Bu türden yaklaşık bir milyon yakın pas işe yarayacaktır.
Eğer bunları eşit olarak bölersek, bu, güneşin okyanusu buharlaştırmaya başladığı veya kırmızı dev evresine ulaştığı dönemde Mars yörüngesine ulaşmak isteyip istemediğimize bağlı olarak, her 1000 ila 6000'de bir yakın geçiş olduğu anlamına gelir.
Neyse ki, bu nesneler yeniden üretilebilir.
Eğer Jüpiter ve Dünya etrafında dönerlerse, dev gezegenden enerji alıp Dünya'ya aktarmak için kullanılabilirler.
Bu zor bir iş olacak ve güneş ısındıkça dünyayı dışarı doğru hareket ettirmeye devam etmek için yeterli sabır gerekecek.
Bu durum aynı zamanda büyük bir risk de oluşturuyor çünkü bu cisimlerin Dünya yüzeyinde 10.000 kilometreden fazla yol kat etmesi gerekiyor.
Bu cisimler, dinozorları yok eden asteroitten çok daha büyük olacak, bu yüzden küçük bir "hata" bile yıkıcı olabilir.
Laughlin ve meslektaşları bunu çok ciddiye aldılar ve makalelerini özetlerken şu uyarıda bulundular: "100-
Kozmik hızlarda hareket eden ve Dünya'nın çapına kilometrelerce uzaklıktaki cisimler, en azından bakteri düzeyinde, biyosferi en etkili şekilde dezenfekte edecektir.
Bu tehlikenin önemi asla abartılamaz.
Strathclyde Üniversitesi'nde makine mühendisi olan Colin McInnis şunları söyledi: "Bu tehlike, devasa bir güneş yelkeni kullanılarak önlenebilir."
İnce Güneş Yelkeni, ayna-
Bu, zayıf güneş ışığıyla çekilen filmlere benziyor.
Mackinnes'in fikri, ücretsiz bir tane giydirmektir.
Dünya'ya yakın bir noktada güneş yelkeni üzerinde süzülürken, güneş radyasyonunun basıncı temelde Dünya'nın yerçekimini dengeler.
Analizi, fiziksel açıdan bakıldığında, yelkenin güneşten yansımasının Dünya'yı ve yelkeni dışarı doğru çekeceğini, Dünya'nın yörünge enerjisini artıracağını ve sistemin kütle merkezini güneşten uzaklaşacak şekilde dışarı doğru hızlandıracağını göstermektedir.
McInnes, güneşin ısınma hızına ayak uydurmak için Dünya'yı dışa doğru hareket ettirecek bir diske ihtiyaç duyulduğunu hesaplıyor.
Dünya'nın çapının iki katı
Uydu, güneşe doğru 35° açıyla eğik olmalı ve ay ile dünya arasındaki mesafenin yaklaşık beş katı kadar bir mesafeye yerleştirilmelidir.
Ham maddeleri 9-9 kilometre genişliğindeki metal bakımından zengin bir asteroitte rafine ederek uzayda inşa etmeyi hayal etmişti.
Asteroitlerden elde edilen nikel ve demir 8 mikron kalınlığında işlenecek.
Kalın yelken tabakası.
Yelkenler karmaşık ve büyüktür;
Yelkenin şeklini koruyabilmesi, özellikle ayın yerçekiminin yarattığı bozulmalara karşı, aktif kontrol gerektirir.
Ancak Mackinnes, Koiber kuşağından Dünya'nın içinden geçen cisimlerin kütlesinin, fırlatılan cisimlere göre 10.000 kat daha az olduğunu söylüyor.
Bilim kurgu yazarı ve NASA bilim insanı Jeffrey Landis, bu konseptin mantıklı olduğunu söylüyor.
"Görünüşe göre fizik doğru söylüyor, ancak elbette, Dünya'nın çapının 20 katı büyüklüğünde bir güneş yelkeni yapacak bir teknoloji veya proje yok, bu bilim kurgu."
Mackinnes, kendisinin bile bu fikri çok ciddiye almadığını itiraf etti: "Bu, cuma öğleden sonrasına ait bir meseleydi."
Ancak bu senaryoların pratik zorluklarına rağmen, Laughlin'in bilgisayar simülasyonu gezegen yörüngeleriyle oynamanın gerçek tehlikesine de işaret ediyor.
Gezegenlerin yörüngeleri komşu gezegenlerin çekim kuvvetiyle şekillenir; bu nedenle Dünya'nın hareketi, diğer iç gezegenlerin yörüngelerini öngörülemeyen ve potansiyel olarak tehlikeli şekillerde değiştirir.
Laughlin, "Eğer bu hareket Merkür'ün istikrarını bozarsa, tüm güneş sistemi kaotik bir düzene girebilir ki bu çok zor ve kontrol edilemeyebilir" dedi.
Başka seçeneğimiz yoksa, bu gezegeni kendi haline bırakmak için en iyi sebep olabilir.