Metoda budowy oświetlenia drogowego: lampa uliczna zasilana energią słoneczną – producent litelsolar

Główne metody budowy oświetlenia drogowego 1. Pozycjonowanie i wysięgnik: Zgodnie z rysunkami konstrukcyjnymi i warunkami na miejscu, określ miejsce montażu lamp ulicznych na podstawie zaprojektowanego odstępu między lampami i zaznacz pozycje lamp na krawężniku. 2. Wykop i fundament lampy: Przyjmij odległość od krawężnika jako środek i wykop wstępnie zakopany rów o szerokości 60 cm i głębokości nie mniejszej niż 86 cm dla rury kablowej (95 cm przy skrzyżowaniu). Podstawowy rozmiar lampy ulicznej o wysokości 14 metrów wynosi 100*100*180 cm, podstawowy rozmiar lampy ulicznej o wysokości 30 metrów wynosi 950*5600*2600 cm, a podstawowy rozmiar lampy ulicznej o wysokości 35 metrów wynosi 1100*6000*2600 cm. Układanie uziemienia: kable oświetlenia drogowego układane są bezpośrednio przez rury Φ63CPVC do latarni ulicznych, linie kablowe układane na chodnikach i pasach zieleni zakopywane są na głębokości 0,7 m, a kable przechodzą przez ulicę bez wykopów rur MPP. Podziemna trasa układania rur MPP powinna w pełni uwzględniać podziemne warunki geotechniczne i jakość gleby oraz minimalizować krzyżowanie się z różnymi podziemnymi obiektami. Aby zapobiec uszkodzeniom obudowy MPP i linii kablowych, głębokość bezwykopowa powinna być określona zgodnie z projektem i rzędną nawierzchni drogi, a nie tymczasową rzędną gruntu, aby zapewnić zgodność rzeczywistej konstrukcji z projektem. Podczas wierceń kierunkowych i pilotażowych kąt gięcia otworu powinien spełniać wymagania minimalnego promienia gięcia kabli i rur MPP. Podczas bezwykopowego wyciągania i rozwiercania średnica otworu powinna wynosić 1,2-1,5-krotność średnicy zewnętrznej obudowy, zgodnie z podziemnymi warunkami geologicznymi. Aby uniknąć zbyt małej średnicy otworu, która nie sprzyja wciąganiu obudowy, oraz zbyt dużej średnicy otworu, która może spowodować zapadnięcie się podziemnych skał i gleby podczas budowy obudowy wytłaczanej, ciśnienie wiercenia i wydajność pompy powinny być dostosowywane w czasie, w zależności od zmiany warstwy, a także należy podjąć środki techniczne w celu zapewnienia równomiernej średnicy otworu oraz gładkiej i płaskiej ścianki wewnętrznej. Po wciągnięciu, ułożeniu i wprowadzeniu kabla do rury MPP, kabel powinien być używany jako głowica pociągowa, a także należy podjąć środki w celu zminimalizowania tarcia i zużycia kabla. Na obu końcach kabla znajdują się osłony. Zapobiegają one uszkodzeniom kabla. Po włożeniu kabla do rury MPP nie trzeba go prostować, lecz rozluźnić w kształt falisty. Po zakończeniu rozwiercania rury należy podjąć środki w celu zapobieżenia przedostaniu się do otworu kamieni, twardych bloków i innych obiektów. Po ułożeniu kabla rurę MPP należy zablokować, aby zapobiec wyciekaniu wody.