Oumuamua, uzay topluluğunu heyecanlandırıyor, muhtemelen... - güneş enerjili trafik ışığı sistemi

Newton'ın ölümünden üç yüzyıl sonra bile, o hâlâ bizi yıldızlara gitmekten alıkoyuyordu.
Ya da en azından onun fizik yasaları böyle.
Unutmayın ki yaz aylarında gökbilimciler, mahallemizden geçen Oumuamua adlı devasa uzay kayasını neredeyse hiç göremezler;
Kaya, karanlık gökyüzünün altında koyu lekeler halinde görünüyor ve teleskop onu ancak güneş sisteminin kenarına, muhtemelen daha uzak bir yere doğru geri döndüğünde bulabiliyor.
Ancak, Kasım ayının başlarında kısa bir an için, Harvard Üniversitesi'ndeki bazı bilgisayar meraklıları bunun iş yapmadan hızlandığını gördüler ve şunu öğrenmek istediler: Eğer bugün bu konuları inceleyenler arasında bu bir uzay gemisi fikri ise, bunun uzay gemisi olmadığı neredeyse kesin.
Ama bu durum, başka bir güneş sisteminden gelen uzaylıların buraya uçup uçamayacağı sorusunu herkesin tartışmasına neden oluyor.
Ya da insanların uzak bir yerleşim gezegenine uçmak için ihtiyaç duyduğu şey.
Newton'ın herkesi gerçeklerle yüzleştirmesinin zamanı gelmişti.
Bazı gökbilimcilere sorduk.
York Üniversitesi'nden Paul Delaney, "Galaksimizdeki her yıldızın bir gezegen sistemine sahip olduğuna inanıyoruz" dedi.
Bu inanış, özellikle 2009'da fırlatılan Kepler uzay teleskobunun yıllarca süren gözlemlerinin bir sonucudur.
Bu gezegenlerden yaklaşık 15 ila 20 tanesi yaşamı destekleyebilir, bu da Dünya'da on milyarlarca insanın yaşayabileceği anlamına gelir.
Galaksideki gezegenler gibi
Ancak coğrafi konum bu süreci engelledi.
Sorun mesafe.
Dünya'dan yaklaşık 10 ışık yılı uzaklıkta 11 yıldız bulunmaktadır.
Işık yılları, ışığın bir yılda veya yaklaşık dokuz yılda kat ettiği mesafedir.
5 trilyon kilometre.
En yakın mesafe 4 ışık yılından fazla, yani uzun bir yolculuk olacak.
"En iyi ihtimalle, ışık hızına yakın bir hızda seyahat ederseniz, yıldızlar arasında yolculuk yapmanız birkaç yıl sürer," dedi Delaney.
Işık saniyede yaklaşık 300.000 kilometre yol kat eder.
Uzay aracını hızlandırmak için gereken şey "çok fazla ve çok fazla enerji".
"Bununla hiçbir ilgimiz yok," dedi. "Suçu Newton'a atın."
Öncelikle, hareketin birinci yasası: her cismin eylemsizliği vardır;
Sadece dış bir kuvvet etki ettiğinde ivmelenir.
Biraz da Newton fiziği ekleyelim: Bir cismin kütlesi ne kadar büyükse, onu ivmelendirmek için gereken kuvvet de o kadar büyük olur.
Hatta "uzay çipleri" veya yonga levhaları bile --
Onlarca gram ağırlığındaki uzay dedektörlerinin, makul bir süre içinde yıldızlara ulaştırılmaları için gereken hıza ulaşabilmeleri için bildiğimizden daha fazla enerjiye ihtiyaç duyulmaktadır.
"Görelilik kuramını unutmayın," dedi Delaney.
"Işık hızına ne kadar yaklaşırsanız, eylemsizlik kütleniz o kadar artar, bu da daha fazla enerjiye ihtiyaç duyulduğu anlamına gelir."
"Gerçekten başka seçeneğimiz yok."
Büyük cisimler çok yüksek bir hıza ivmelendirilerek yıldızlararası mesafeleri kat etmeleri sağlanır.
Beklemeye razıysanız "uzay yolculuğu" zor değildir.
Kaliforniya'da uzaylı zekâsı arayan kıdemli astronomlardan (SETI) Seth Shostak, "Bunu Homo sapiens'in yaşamında yapmak istiyorsanız, çok daha zor," dedi.
Tipik bir NASA Mars sondası, en yakın yıldızdan fırlatılırsa, "buraya ulaşması yaklaşık 75.000 yıl sürecektir" (ve)
O zamana kadar, içinde bulunduğunuz toplum o kadar değişmiş olabilir ki, bunu yapmayı tamamen unutmuş olabilirsiniz.
Bir gemiyi yüzyıl içinde yakındaki bir yıldıza göndermek, "bir Kanada'nın yüzyıllarca kullanımına eşdeğer bir enerji tüketiminden bahsediyoruz."
Yine de Delaney ve diğerleri Oumuamua hakkında bilgi edinmekten heyecan duyuyorlar, "'Turistleri başlatın' dediğiniz andan itibaren, bir taş bile olsa."
"Hepimizin 1.1 oranında hayal kurma arzusu var," dedi Delaney. ".
Ancak henüz hiçbir kanıt yok.
Ama o bir uzaylı aramıyor.
Bunun yerine, o büyük taşı, başka bir güneş sistemi oluşturacak yapı malzemelerinin özel bir teslimatı olarak görüyor.
Aynı zamanda, Şostak için daha büyük soru şu: Uzaylılar neden Dünya'ya dikkat ediyor, hatta buraya seyahat ediyorlar? "Çünkü Dünya'dan bu kadar uzaktalarsa, Dünya hakkında ne biliyorlar ki?" Sadece atmosferimizde oksijen olduğunu, yani bir tür yaşamın var olduğunu biliyorlar. Radyo sinyalleri...
Özellikle havaalanı radarı, uzaya giriş için çok iyi bir frekanstır.
Dışarı çıkalı yaklaşık 70 yıl oldu.
Evrenin büyük bir kısmı henüz bu sinyalleri almadı.
Ancak Xiao Stark hâlâ bir yerlerde uzaylı yaşamının olduğuna inanıyor.
Samanyolu galaksisinde ve diğer trilyonlarca galakside trilyonlarca gezegen olduğunu hesapladı. Dünyanın yaşamın tek başına var olabileceği tek yer haline gelmesi için bir mucizeye ihtiyacı olduğuna inanıyordu. Mucizelere inanmıyordu.
Aynı zamanda, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'ndeki gökbilimciler bir öneride bulundular.
Watt'ın ışın demeti, Dünya'nın yerleşim yeri olduğunu herkese bildirmek için bir "veranda lambası" gibi uzaya giriyor.
James Clark, 20.000 ışık yılı içindeki herkesin bunu fark edeceğini tahmin ediyor.