Naukowcy z SaaS odkryli wolniejszą orbitę Słońca - system sygnalizacji świetlnej na energię słoneczną

Gdy ludzie będą latać wokół Ziemi, a Ziemia znów będzie krążyć wokół Słońca, warto się zatrzymać i pomyśleć o tym, jak Słońce będzie krążyć wokół...
Ciągnąc nas wszystkich przez całą drogę.
Do tej pory, jak się wydaje, wszystko przebiegało nieco wolniej, niż kiedyś sądzono –
7000 mil wolno.
Naukowcy od dawna szacują, że Słońce porusza się w kosmosie z prędkością 95 000 km/h.
Jednak międzynarodowy zespół pod kierownictwem naukowców z San Antonio zakwestionował te szacunki.
„Różnica, choć brzmi trochę mała,
Tylko 7000 mil na godzinę (wolniej)
Dla porównania, 59 000 mil na godzinę
„To naprawdę bardzo istotna różnica” – powiedział zastępca wiceprezesa ds. nauki i inżynierii kosmicznej.
McComas kieruje misją NASA o nazwie IBEX, czyli sonda międzygwiezdna, małym statkiem kosmicznym badającym granice Układu Słonecznego z orbity okołoziemskiej.
Granice te stanowią ochronną bańkę, która powstaje wskutek działania silnych wiatrów słonecznych i kształtuje materię międzygwiazdową w kulę.
„Ta bańka jest ważna, ponieważ tak naprawdę chroni układ słoneczny przed promieniowaniem galaktycznego wszechświata” – powiedział McComas. „.
Przez lata naukowcy zajmujący się badaniem kosmosu uważali, że Słońce porusza się wystarczająco szybko, aby wywołać tzw. „falę uderzeniową” –
Zjawisko polegające na uniesieniu przedniej krawędzi bańki podczas jej przemieszczania się w przestrzeni.
Uderzenie następuje w wyniku jonizacji gazu lub plazmy.
McComas twierdzi, że przykładem fali uderzeniowej na Ziemi jest sytuacja, gdy strumień powietrza przekracza barierę dźwięku i wywołuje głośny wybuch.
Przy prędkościach naddźwiękowych powietrze przed maszyną „nie może wydostać się wystarczająco szybko”, aby wywołać falę uderzeniową.
Jak wszyscy wiemy, na przedniej krawędzi Innych Słońc znajduje się łukowy wstrząs.
Jednak dane przesłane przez sondę kosmiczną IBEX wskazują, że Słońce nie porusza się na tyle szybko, aby wytworzyć łuk falowy.
Zamiast tego tworzy falę, „jak statek, który porusza się po krysztale wczesnym rankiem –
„Jezioro Clear, napierając na nie falą, tworzy falę, która rozchodzi się na obie strony” – powiedział McComas.
Nie jest do końca jasne, co to wszystko oznacza – powiedział – ale istnieje możliwość, że warstwa słoneczna jest słabsza, niż sądzą naukowcy, i stanowi słabszą ochronę przed promieniowaniem.
Jeśli to prawda, to celem NASA jest
Eksploracja kosmosu może stać się bardziej złożona.
„Nawet drobne zmiany granic mogą mieć istotny wpływ na załogowe loty kosmiczne” – powiedział McComas.
„Zajęło nam 25 lat badanie tego modelu, symulacji i teorii interakcji z falą uderzeniową.
Jest więc wiele pomysłów, które trzeba teraz ponownie rozważyć, bo wiemy już, że amortyzator łukowy nie istnieje.
Aby wyciągnąć wnioski, naukowcy z Southwest Research przekazali dane IBEX zespołowi naukowców zajmujących się kosmosem, którzy zazwyczaj ze sobą konkurują –
Jeden w Rosji, a drugi w Huntsville.
Oba prowadzą do tego samego wniosku i są wymienione jako wspólne
Artykuł autora został opublikowany w czwartek w internetowym wydaniu czasopisma Science.