renowacja zasilanych z sieci lamp ogrodowych solarnych - lampy ogrodowe solarne ze stali nierdzewnej

Rzeczywiście, jest to fragment jednego z moich poprzednich projektów zasilaczy, ale ściśle powiązany z zapisami dotyczącymi diod LED przed ich demontażem.
Teraz wszyscy wychodzimy i kupujemy letnie małe lampki koronkowe, które w ciągu dnia są zasilane energią słoneczną, w ciągu dnia ładowane, a w nocy włączane, stając się boczną lampą ogrodową.
Oczywiście, ich żywotność jest ograniczona, ponieważ tanie importowane produkty, w starych warunkach pogodowych w Wielkiej Brytanii, zawodzą akumulatory, a czasami nawet same panele słoneczne.
Zazwyczaj kupuje się cztery lub więcej opakowań takich urządzeń, a źródłem światła jest pojedyncza, niedroga i energooszczędna odmiana diod LED.
Gdy umrą, wyrzucamy je do śmietnika, a następnie na wysypisko.
No cóż, daj mi pomyśleć, dlaczego nie przekształcić go w zasilacz LED o mocy 10 W?
Ale musi być bezpieczne, odporne na warunki atmosferyczne i tanie.
Zastanawiam się, czy to możliwe? Czy 10 W to nie za dużo?
Na zdjęciu widać, że źródłem światła jest stalowa rurka o średnicy ok. 60 mm i plastikowy dyfuzor.
Plus kolejna rurowa pokrywa, na której zamontowano panele słoneczne w środku.
Pierwszą rzeczą, jaką zrobiłem, było zdjęcie z dachu białych diod LED i kwadratowych paneli słonecznych.
Pomysł polega na zainstalowaniu diody LED na panelu przymocowanym do grzejnika, który przechodzi ku górze przez otwór w panelu słonecznym.
Niedawno kupiłem 10-watowe diody LED COB z jednym rdzeniem. Chciałbym się dowiedzieć, czy mogę używać diod LED z jednym rdzeniem do zasilania impulsowego bezpośrednio z zasilacza. [240 V bez izolacji]
Kandydatem jest układ sterownika mocy Buck Switch Mode FL7701 i czujnik 1,4 mH.
Niestety FW przerobiło napięcie 240V na blok COB [12V]
Nie jest to łatwe zadanie, ponieważ prąd potrzebny do przejścia przez diodę COB jest znacznie większy niż 10 W, które może przetworzyć układ sterownika.
Układ może przetworzyć 0.
Prąd 5A przy napięciu przewodzenia 12V pozwoli Ci osiągnąć moc zaledwie około 5W.
Można to osiągnąć, stosując konwerter impulsowy z izolacją, ale koszty zaczynają rosnąć. W końcu to wszystko uchodzi za tanie i przyjemne.
Jak więc mogę uzyskać 10 W przy natężeniu prądu wynoszącym zaledwie 0,5 A?
Biorąc pod uwagę teorię zachowania energii, jedynym sposobem na zwiększenie mocy jest zwiększenie napięcia, a jedyne, co mogę zrobić, to zwiększyć napięcie przewodzenia diody LED, używając więcej niż jednej z nich.
Jeśli przyjrzysz się mojemu wskaźnikowi demontażu LED, zrozumiesz, dlaczego zastosowano go w takim, a nie innym projekcie.
Na eBayu bez problemu mogę znaleźć diody LED o mocy 1 W i napięciu przewodzenia 0F 3V@330mA.
Jeśli teraz uruchomię je przy 266 mA używając 10 lub mniej, otrzymam 10 x 3 x 0,266 A = 8 W... co jest wystarczająco blisko.
Istnieje podejście bipolarne do pracy pod obciążeniem. . .
Zmniejsz temperaturę i oszczędzaj lub przedłużaj życie.
Niższa temperatura na skrzyżowaniach oznacza szczęśliwe światła.
Patrząc na zdjęcia lamp ogrodowych, potrzebujemy sposobu na montaż tych diod LED. Oczywiście, jeśli pobierają one 266 mA, musimy wyeliminować energię 8 W między nimi, co wymaga zastosowania radiatora.
Średnica wewnętrzna rury ze stali nierdzewnej wynosi nieco mniej niż 57 mm, więc mogę zainstalować dowolny element elektroniczny w uszczelnionej rurze z tworzywa sztucznego i zainstalować go w rurze.
Następnie mogę zamontować płytkę LED w dolnej części obudowy i oświetlić dyfuzor.
Jak więc należy ustawić diodę LED?
Najpierw wyciąłem 46.
Za pomocą piły tarczowej wytnij aluminiowy okrąg o średnicy 5 mm przez centralny otwór. [patrz zdjęcie]
Jedną stronę należy pokryć dwustronną taśmą termoprzewodzącą.
Można kupić tę taśmę na eBayu. Jest dość tania. Zazwyczaj używa się jej do akcesoriów do kaloryferów. Spójrz na zdjęcie.
Aluminium jest starą metodą produkcji obudów zasilaczy, ale można je kupić na eBayu.
Użyłem kawałka o grubości 2 mm.
Należy osłonić i odizolować metal od podstawy diody LED, ale zachować dobrą przewodność cieplną.
Użyj dwuwarstwowej pionowej taśmy klejącej.
To zmieni przewodność cieplną. Na skrzyżowaniu tracimy kolejne 20 stopni Celsjusza, ale tyle właśnie potrzebujemy.
Wrócę do tego później, może poszukam całkowicie szczelnego, rozpuszczalnego w wodzie roztworu, ale nie teraz.
Następnie używam programu AutoCAD, aby umieścić diodę LED na podstawie.
Proszę zapoznać się z załączonym obrazkiem PDF.
Wydrukowałem plan projektu w proporcjach i użyłem dziurkacza, aby stworzyć szablon instalacji, który służył jako ogólny przewodnik.
Nakleiłem to na klejącą spód i narysowałem kontur koła na taśmie.
Następnie ułożyłem diodę LED tak, aby móc zorientować się w położeniu taśm miedzianych, za pomocą których chciałem połączyć diodę LED z powierzchnią taśmy izolacyjnej.
Aby mieć pewność, że żadne miedziane paski nie dostaną się do dolnej części ślimaka, zespawałem je ze sobą.
Oczywiście, trzeba się upewnić, że katoda jest połączona z anodą.
Można je przykleić i zastosować okablowanie pomiędzy pinami, jednak użycie taśmy miedzianej pomoże rozproszyć część ciepła w taśmie.
W przypadku ogrzewania generują one dużo ciepła, dlatego konieczny jest duży grzejnik.
Wybrałem grzejnik o wymiarach 40 x 40 x 30 godzin, aby utrzymać temperaturę podłogi na poziomie około 58-60 stopni C.
W tym przypadku jego rozmiar odpowiada wielkości wyjmowanych układów scalonych słonecznych, tak że ciepło na styku obudowy diody LED z obudową wynosi około 4 stopni Celsjusza/Wat, a ciepło z jednego panelu do drugiego wynosi 1 stopień Celsjusza/Wat, co oznacza, że ​​temperatura na styku powinna wynosić 1 stopień Celsjusza/Wat. (8x1)+4= w przybliżeniu.
60 + 12 stopni Celsjusza = 72 stopnie Celsjusza, co jest rozsądną temperaturą.
Całkowite napięcie wszystkich diod LED będzie wynosić około 10 x 3 V, więc w następnym etapie sprawdzimy przepływający przez nie prąd.
Załączony plik PDF zawiera konspekt, który można wykorzystać jako szablon, ale zawsze możesz zaprojektować go samodzielnie.
Sprawdź załączniki easam i pobierz eviewer, aby zapoznać się z naszą ofertą. Użyjemy układu sterownika fl7701 i poeksperymentujemy z projektantem arkuszy kalkulacyjnych Xcel, aby znaleźć zestaw liczb, które mogą działać.
Kluczem do działania konwertera Buck jest zmniejszenie tętnień do rozsądnego poziomu, biorąc pod uwagę potrzebną nam wartość skuteczną.
Tętnienia bezpośrednio i pośrednio wpływają na wielkość i częstotliwość cewek indukcyjnych.
Zatem, jeśli zwiększymy tętnienia, musimy zwiększyć indukcyjność. Jedynym sposobem na zmniejszenie wymaganej indukcyjności jest zwiększenie częstotliwości.
Zobacz załączony obrazek, który pokazuje to, co iteruję, i który jest kluczem do wartości na schemacie.
To jest dioda LED umieszczona na moim szablonie przed wklejeniem.
Proszę zwrócić uwagę na sposób użycia radiatora. Płyta radiatora i zamontowana karta LED znajdują się na dole.
Po ustawieniu prądu szczytowego na 500 mA i zwiększeniu prądu do 266 mA skutecznego, napięcie na diodzie LED jest ustawione na wartość nieznacznie wyższą niż 30 V, co oznacza, że ​​jeśli mamy 10 diod LED, napięcie w przewodzie wynosi w rzeczywistości około 3 V.
Należy zauważyć, że obliczenia mają wynieść 286 ma, podczas gdy w rzeczywistości uzyskaliśmy tylko 266.
Częstotliwość powinna wynosić 101 kHz, ale wydaje się nieco za niska.
W następnym kroku omówię schematy, sterowniki i przebiegi.
Po podłączeniu do prądu podłoga zaczyna świecić jak choinka.
Ostrożność!
Jest to konstrukcja nieizolowana, więc wszystkie urządzenia, które można podnieść do poziomu zasilania, muszą być dokładnie uziemione.
Obejmuje to radiatory. Jeśli przyjrzysz się uważnie, zauważysz, że kilka otworów musi automatycznie zwężać się w kierunku radiatorów, przechodząc przez etykietę uziemiającą, metalowe elementy ze stali nierdzewnej i uziemienie zasilania wejściowego.
Należy zwrócić uwagę na podłączenie diody LED, aby mieć pewność, że nie wystąpi zwarcie między diodą LED a uziemieniem.
Jeżeli tak się stanie, na diodach LED pojawi się napięcie wyższe od napięcia projektowego i diody te szybko ulegną zniszczeniu.
Mam urządzenie testowe z głównym transformatorem izolacyjnym, ale po podłączeniu bezpośrednio do głównego źródła zasilania, jedna strona cewki indukcyjnej znajduje się pod napięciem głównego źródła zasilania. Jeśli zostanie ona podłączona do jakiegokolwiek izolowanego elementu metalowego, będzie to stanowić zagrożenie.
Przyjrzyjmy się zatem temu, co jest potrzebne do zasilania diody LED.
Powiedzieliśmy już, że musimy obsługiwać natężenie około 266 mA, więc to zrobiliśmy.
Uwagi dotyczące schematu referencyjnego są następujące: przez bezpiecznik 1 do mostka prostowniczego, a następnie za pomocą dwóch cewek filtrujących typu C.
D1 jest diodą regeneracyjną i metodą redukcji prądu indukcyjnego.
Bramka Q1 jest sterowana przez pin 2 układu FL7701 poprzez rezystor R3, a dioda D2 pomaga w usuwaniu ładunku z bramki podczas ujemnego skoku tranzystora FL7701.
Częstotliwość wyjściowa ustawiana jest za pomocą R5/R4.
Oba piny mają pewne odsprzęgnięcie i piny CS.
Pin1 to indukcja prądu, która monitoruje napięcie, a zatem i prąd przepływający przez r6.
Odnieś się do szczytowego prądu R6 0.
5a, co spowoduje zresetowanie układu scalonego i przygotowanie do następnego etapu włączenia.
Zwróć uwagę, czego brakuje w tym obwodzie.
Wejście prostownika nie wymaga dużej osłony DC.
Układ FL7701 sprawnie i sprawnie obsługuje zmiany danych wejściowych.
Biorąc pod uwagę, że jest to zazwyczaj kosztowna część, pomaga to zaoszczędzić pieniądze.
Po napełnieniu płytki drukowanej sprawdziłem tętnienie.
Sonda prądowa jest używana na katodzie modułu LED, a tętnienie wynosi 150 mA. Średni prąd zmierzony przez przyrząd wynosi około 1,5 mA i 260 mA.
W przypadku diod LED maksymalny prąd ulega zmniejszeniu o 100 mA, dzięki czemu są one chłodniejsze, a tym samym mają dłuższą żywotność.
Pomiary częstotliwości wyniosły 81 kHz, a nachylenie zmniejszyło się do 1,71us.
Stanowi to 13% możliwości układu/czujnika, więc powinno być dobrze.
Punktem wyjścia całego projektu jest użycie 1.
Czterogodzinny proces cewek wykazał pewne błędy na płytce prototypowej. Poprawiłem układ nowo wgranej płytki drukowanej.
Zwróć uwagę na zworkę powyżej, aby ominąć niektóre nieprawidłowe urządzenia. . . . do licha.
Spowodowało to kilka eksplozji, zanim zdałem sobie sprawę z błędu.
Pewnie jesteś zmęczony!
Składa się z dwóch części górnych i jednej dolnej.
Oto, co mamy zszyte.
Na końcu dołączę listę wszystkich potrzebnych mi części.
Są rzeczy, na które trzeba zwrócić uwagę.
Uziemiłem górną część grzejnika i przesłałem go przez urządzenie do punktu uziemienia na dole.
Następnie jest on uziemiony do zasilania.
Obejrzyj to.
Wreszcie, napięcie katody diody LED jest mniejsze niż 310 V, a szczytowe napięcie zasilania wynosi około 30 V.
Może to spowodować uszkodzenia w przypadku dotknięcia, dlatego konieczne jest odizolowanie i uziemienie wszelkich metalowych części, których można dotknąć, aby mieć pewność, że ścieżka prądu zwarciowego jest wolna.
Należy zwrócić uwagę na górną i dolną część uszczelki kabla, aby zapobiec przedostawaniu się wody do sprzętu elektronicznego.
Śruba uziemiająca na spodzie pełni funkcję ogranicznika dla „obudowy” zasilacza i ma otwór drenażowy, który zapobiega przedostawaniu się wilgoci.
To nie jest wodoodporny pojemnik, ale główna rura jest zablokowana i otwór odpływowy znajduje się bardzo wysoko nad ziemią.
Górny grzejnik musi zostać uszczelniony wokół górnej krawędzi, co trzeba wykonać.
Zamierzam latem posadzić je w ogrodzie i dodać więcej później.