Ayrılıkçı bir devlette hayatın tuhaf normalliği - güneş enerjili trafik lambaları

Posta adresi, evimizin dünyadaki konumunu belirten bir işarettir.
Son satır, Afganistan'dan Zimbabve'ye kadar ülkemi temsil ediyor.
Ancak dünya genelinde milyonlarca insan için, adresin son satırı bir sorun teşkil ediyor.
Uluslararası Postane, üzerinde "Abhazya" yazan bir mektubu tanımamaktadır.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti.
Mektuplar yeniden paketlendiğinde yollarını bulacaktır.
Diğer ülkeler aracılığıyla.
Damlama memesini açın.
İnternet formlarındaki ülke açılır menülerinin listelenmesi olası değildir.
Bu üç Avrupa ülkesi, dünyada çoğunlukla savaşlar sonucu oluşmuş az sayıdaki bölgeden biridir. Bu bölgeler haritalarda yer almaktadır, ancak tüm ulusların veya uluslararası kuruluşların üyesi değildirler.
Ancak onlar kendileridir.
Yönetim nispeten istikrarlı. Hayat devam ediyor.
Vergi tahsilatı ve çocukların okula gitmesi.
Ama bu, dünyanın başka yerlerine göre biraz daha karmaşık.
Dünyadaki ihtilaflı ülkeler arasında Tayvan açık ara en büyüğüdür.
Ancak Çin, 1949'dan beri her ne kadar niyet ve amaç bakımından bağımsız olsa da, burayı kendi topraklarının bir parçası olarak görüyor ve "birleşmek zorunda ve birleşecektir".
20'den az ülke tarafından tanınan bu ülke, Birleşmiş Milletler üyesi değildir.
Öte yandan, İslam Devletleri Örgütü, Suriye ve Irak'ı kapsayan bir ülkenin üç yıldır var olduğunu ancak hiçbir ülke tarafından tanınmadığını açıkladı. Abhazya, Transdinyester (
(Nevroz veya nevroz olarak da bilinir)
Kuzey Kıbrıs orta kesimde yer almaktadır.
Her üç ülke de çözümsüz çatışmalardan çıkmış ülkelerdir.
1992'de, ayrılıkçı Abhaz bölgesi ile Gürcistan arasında bağımsızlık savaşı çıktı.
1999 yılında bağımsızlığını ilan etti.
2008 yılında Rusya tarafından tanındı.
Gürcistan işgalci güçleri şu şekilde değerlendiriyor:
Ve diğer birkaç eyalet. Trans-
Sovyetler Birliği, 1992'deki kısa bir savaşın ardından Moldova'dan ayrılıp daha küçük ülkelere bölündüğünde, Dinyester Nehri de ortaya çıktı.
Kıbrıs Türkleri, siyasi kriz ve çatışmanın ardından Türkiye'nin adanın kuzeyini işgal etmesinden dokuz yıl sonra, 1983'te devlet ilan ettiler.
Birleşmiş Milletler sınır hattında devriye gezmeye devam etti ve birleşme müzakeleri hiçbir zaman başarıya ulaşamadı.
Her ülkenin bir hükümeti vardır ve bunlar uluslararası alanda tanınmaktan çok uzak olsalar da, çöküş belirtisi de göstermemektedirler.
Bu durum onları "fiili devlet" olarak nitelendirmeye hak kazandırır.
Kendi topraklarını yöneten ancak uluslararası sisteme ait olmayan bir yer.
Önemlisi, her üç bölgenin de güçlü sponsorları var.
Abhazya ve Trans Rusya için-
Kuzey Kıbrıs'ta Transdinyester ve Türkiye.
Sponsorlar onların hayatta kalmasına yardımcı oluyor.
Mali ve askeri destek sağlamak ve oraya birlikler konuşlandırmak.
Ancak Rusya veya Türkiye desteğini azaltsa bile, bu ayrı bölgeler öylece ortadan kaybolmayacak.
Güçleri azalacak, ancak hepsi güçlü yerel kimliklerini ve ayrılık arzusunu koruyacak.
Uluslararası toplum bu tür hikayeleri pek sık düşünmüyor.
Ya da altta yatan sorun onları garip bir şekilde dışlanmış halde tutuyor.
Fiili devlete olan ilgi, özellikle Abhazya ve Transdinyester örneğinde olduğu gibi, "var olmayan yerlerin" hayranlarından sıklıkla gelir.
Resmi tanınmanın olmaması kesinlikle şunlara yol açacaktır:
Ulusal sembollerin üretiminde tazminat.
Doğru seviyeye ulaştılar.
Fredonia'da kullanmaya değer ulusal araçlar-
Marx Kardeşlerin Ördek Çorbası'ndaki Kurgusal Durumu
Ya da Wes Anderson'ın Budapest Hotel'indeki Zubrauka Cumhuriyeti'nden.
Abhazya, dünyanın dört bir yanındaki koleksiyoncular için egzotik pullar basmayı hedefliyor. Trans-
İnkarcı ve Sovyetler Birliği
Sembolleri arasında çekiç ve orak gibi çağa özgü semboller yer almaktadır.
Kendi parasını basıyor.
Deniestruble yalnızca kendi bölgesinde kullanılabilir.
Dünyada eşsiz bir şekilde, farklı şekillerde plastik para basıyor; bu da görme engellilerin paraları kolayca tanımasını sağlıyor ve eBay'de yüksek fiyatlarla satılabiliyor.
Ancak, bu üç ülke özel olsa da, şu anda "haydut devletler" olarak adlandırdığımız şey bunun bir uzantısıdır.
Bu, onların hiçbir sorunu olmadığı anlamına gelmiyor.
Örneğin, insan ticareti Kuzey Kıbrıs ve Transdinyester'de büyük bir sorundur.
Ancak, bu yerleri ziyaret edenlerin en büyük izlenimi, buraların sıradan yerler olduğu yönündedir.
Hepsinde trafik ışıkları, trafik polisleri, hastaneler ve diğer "normal" süslemeler var.
Müşteriler kafede oturup akıllı telefonlarına bakıyorlar.
İçtikleri kahve Starbucks gibi küresel markalar tarafından üretilmemiş olsa bile.
Doğdukları şehirlerin uluslararası alanda geniş çapta kabul görme umudu az olsa da, insanların hedefleri dünyanın başka yerlerindeki insanların hedefleriyle aynıdır.
İşletmelerin dış ticarete, öğrencilerin ise yurtdışı burslarına ihtiyacı var.
Birçok ülke gönüllü olarak Avrupa normlarının çoğuna uymaktadır.
Ölüm cezası yoktu ve seçimler son derece çekişmeli geçiyordu.
Aday sayısı oldukça sınırlı olsa da.
Ancak bir yer sadece posta pullarıyla yaşayamaz.
Bu vergileri toplaması ve polis ile okul sisteminin çalışmalarını güvence altına alması gerekiyor.
Dış dünyaya-
Bazıları çatışma arabulucusu olarak etki ve nüfuz sahibidir.
Şu anda yalnızca sınırlı bir kullanım alanında kullanılan şeyler.
Eğitim ve sağlık yardımı sağlanırken, iş birliği de gerekebilir.
Örneğin, firarilerin iadesi.
Bir ölçüde trans bireylerde değişim yaşandı.
Denister, Moldova'nın Avrupa Birliği ile yaptığı serbest ticaret anlaşmasını sessizce imzaladı.
Ayrıca bir anlaşmaya varıldı, bu da Trans'tan araçların temin edileceği anlamına geliyor.
İnkarcı tarafsız bir ülkeye yurtdışına seyahat edebilir.
Moldova'da kayıtlı araç plakalarını kontrol edin.
Ve trans-hücrelerden alınan diplomalar-
Denisester'deki büyük üniversiteler uluslararası alanda kayıt altına alınabilir.
Görsel olarak burası hâlâ Sovyetler Birliği'ndeki bir tema parkını andırıyor olabilir; Lenin heykelleri, orak ve çekiçler mevcut, ancak aslında farklı bir yöne doğru ilerliyor.
Eski bir yetkilinin bana söylediği gibi, "Kafam Rusya'da, ama ayaklarım Avrupa'ya doğru gidiyor."
"Bu anlaşmazlıkların kapsamlı bir şekilde çözüme kavuşturulması hala çok uzak bir ihtimal olduğundan, bu kademeli değişim ve uluslararası katılım biçimi ileriye doğru başka bir yol sunmaktadır."
Bu üç bölge yakın gelecekte Kıbrıs, Gürcistan ve Moldova'ya yeniden entegre edilemezse, en azından sakinleri...
Ama hükümetleri öyle değil.
Küresel topluluğun bir parçası haline gelebilir.
Tanınma olmaksızın, fiili olarak bağımsız olan ülkeler daha tahmin edilebilir olabilir ve komşularıyla daha iyi uyum sağlayabilirler.
Uzun vadede,-
Bu fiili durumları yaratan köklü çatışmaların üstesinden gelmek daha kolay olabilir.
Çok fazla umutlanmayın.
Uzun yıllar boyunca buralarda olacaklarına söz verdiler.
Bu analiz, BBC tarafından dış kuruluşlar için çalışan bir uzmana yaptırılmıştır.
Belirsizliğe dayanmaktadır: Thomas de Waal'ın Avrupa'nın Fiili Devletleri ve Ayrılmış Bölgeleriyle Teması-
Carnegie Europe'da Doğu Avrupa ve Kafkasya konusunda uzmanlaşmış Kıdemli Araştırma Görevlisi.
Onu takip et, Tom Duval.