pod pojedynczą latarnią uliczną - latarnia uliczna zasilana energią słoneczną

Od połowy
W marcu wyrobiłem sobie nowy nawyk.
To nie jest zły nawyk. To normalny nawyk. Około trzech nocy w tygodniu jadę do lokalnego parku niedaleko portu, parkuję przy drodze i znajduję kobietę pod latarnią.
Nie jakaś konkretna kobieta, ale zawsze ta sama latarnia uliczna.
Pewnego wieczoru Johnowi przypadła idealna okazja, żeby znaleźć kobietę.
Nikt nie ma wątpliwości – znajduję się w luksusowym miejscu w mieście.
Kilka tygodni temu, pewnej nocy, po przetestowaniu nowego urządzenia na środku mostu Sydney Harbour Bridge, moją uwagę przykuło pewne potencjalne zdjęcie.
Prosty schemat kompozycji odzwierciedlający zasadę „mniej znaczy więcej”;
Kobieta i jej osobisty trener boksowali pod inną latarnią uliczną.
Tylko oni dwaj, ich rękawiczki i cienie, nie mieli wokół siebie nic, ale kiedy objąłem urząd, poszli już dalej.
To bardzo popularne miejsce dla trenerów personalnych. -do-
Klienci pięciu pracowników biurowych mijają się, więc myślę, że te osoby są stałymi klientami.
Więc rozpocząłem wieczorną wycieczkę.
Podczas tych nocnych przygód będę siedzieć w samochodzie, siedzieć na ławkach w parku, spacerować po parku, stać na moście, bawić się z moimi dziećmi, zatrzymywać się w kółko i zmieniać pozycję na miejscowym basenie – za każdym razem niosąc na ramieniu aparat, naświetlając tak przygotowane obrazy.
Widzę ludzi ćwiczących w grupach, wyprowadzających psy, spacerujących nocą, uprawiających jogging i tak dalej.
Po pewnym czasie porozmawiam z trenerami personalnymi pracującymi w różnych częściach parku, aby dowiedzieć się, kto gdzie pracuje, kto uczy indywidualnie i jak pogoda wpływa na to, kto gdzie jest, kiedy i jak trenuje.
Wybrałem najlepsze dni i cele tygodnia.
Po 15-20 próbach w końcu mi się udało.
Są tam.
Przeciągnąłem cztery lata-
Poszedłem z nim na most i poprosiłem, żeby policzył ruch w godzinach szczytu za mną. Czekałem, aż dwóch bokserów wejdzie w snop światła. W końcu to zrobili.