naprawdę niekonwencjonalna konstrukcja. - sygnalizacja świetlna z panelami słonecznymi

„Niekonwencjonalna konstrukcja.
„Tak inspektor budowlany opisuje główny pokój i balkon, które Vern Nielson zbudował w swoim salonie, a których budowa wciąż trwa.
Jednak gdy wyjdziesz na zewnątrz i przejdziesz się po jego domu, poczujesz, że to zdanie ma głębsze znaczenie.
Kilkaset metrów na wschód widać Everglades i wijącą się na północ rzekę Bear River.
Spójrz w przyszłość, zobaczysz
Szczyty Gór Bear River pokryte są śniegiem w połowie października.
Kierując się na południowy zachód, ujrzysz górę Wellsville z żółtymi osikami i czerwonymi dębami rosnącymi w dole rzeki.
Szeroka dolina ciągnie się na północ aż do granicy z Idaho.
To jest karchveli, drzewo rosnące w majestatycznych górach Wasaki, karłowate drzewo w Wielkim Jeziorze Słonym w stanie Utah.
Wszystko tutaj jest połączone i stanowi naturalną strukturę.
Możesz jednak myśleć, że coś nie istnieje.
To tak, jakby ktoś miał wrażenie, że coś jest mu obce i że tęskni za czymś, co jako społeczeństwo zazwyczaj bierzemy za pewnik.
Jednakże trudno jest zorganizować nieobecność.
Nie jest to spowodowane brakiem domu sąsiada, choć kamień znajduje się 3/4 mili na południe od miejsca zdarzenia.
Nie jest to kwestia braku ruchu, choć ruch na drogach lokalnych jest niewielki w porównaniu z 90-milową autostradą na południe od Salt Lake City.
Odwróć się i spójrz na stodołę Verna Nielsona. Coś na dachu może przyciągnąć twoją uwagę, gdy zobaczysz migoczące promienie słońca odbijające się od paneli słonecznych.
I wtedy to rozumiesz: nie widzisz linii energetycznej.
Na terenie Ameryki Północnej linie użyteczności publicznej rozciągają się i schodzą co milę autostrady, zarówno wzdłuż dróg głównych, jak i bocznych.
Przesyłają one codziennie megawaty energii elektrycznej, aby zaspokoić nasz apetyt.
Energia pochodzi ze źródeł takich jak energia jądrowa, węgiel i gaz ziemny.
Elektrownie, elektrownie wodne, okazjonalnie farmy wiatrowe i słoneczne.
Większość ludzi mieszkających na naszym kontynencie nie jest skłonna płacić co roku dużych pieniędzy za tę wygodę.
Jednak ludzie tacy jak vern już wiedzą, że istnieją inne opcje.
Cztery lata temu Vern kupił 40 akrów, aby spełnić swoje marzenie o posiadaniu ziemi, na której mógłby zbudować dom z odpowiednim buforem chroniącym jego prywatność.
W tym miejscu mokradła i bagna sąsiadują ze sobą, otoczone są polami. Nie ma tu linii energetycznej, która mogłaby przyciągnąć innych budowniczych domów. Mężczyzna stworzył dla siebie wyjątkową niszę.
Dom poddano recyklingowi, a trzy lata temu jego szkielet przewieziono ciężarówką na miejsce zdarzenia.
Od tego czasu Vern w miarę możliwości odnawiał i dobudowywał nowe obiekty (
Choć przyznaje, że powinien zacząć od zera).
Jednak wkrótce po zakupie ziemi zdał sobie sprawę, że na drodze do zrealizowania swojego marzenia będzie musiał pokonać wiele przeszkód, a najważniejszą z nich była kwestia władzy.
Z uwagi na położenie obiektu w pobliżu terenów podmokłych, uzyskanie pozwolenia od wydziału zdrowia Bear River na instalację systemu szamba zajęło mu dwa lata.
W rzeczywistości inspektor odmówił przejścia przez to miejsce i powiedział Vernowi, że musi postawić dom tak daleko, jak to możliwe, na terenie podmokłym.
Dopiero po sprawdzeniu wymaganego uprawnienia i przeprowadzeniu badania gleby szef Wydziału Zdrowia uzyskał pozwolenie.
Początkowo Vern był gotowy, aby lokalny zakład energetyczny włączył go również do sieci.
Niedługo po zakupie ziemi skontaktował się z lokalnym dostawcą energii elektrycznej.
Powiedzieli mu, że doprowadzenie prądu z najbliższego miejsca, oddalonego o około 3/4 kilometra na milę, będzie kosztowało od 8 tys. do 12 tys. dolarów.
Koszt ten nie jest niczym niezwykłym przy budowie domu na wsi, ale Vern postanawia trochę poczekać.
Gdy kilka lat później skontaktował się z dostawcą energii elektrycznej, okazało się, że sytuacja uległa zmianie.
Teraz to kosztuje 13 000 dolarów, plus 1000 dolarów za umieszczenie pod drogą i kolejne 1000 dolarów za przejazd kolejowym, przy czym większość ludzi nie wie, że obowiązuje dodatkowa opłata.
Z uwagi na zbyt dużą odległość, zanim do linii podłączą się pozostałe trzy osoby, zostanie doliczona opłata za przedłużenie linii w wysokości 121 USD miesięcznie.
1452 dolary rocznie!
Cena opiera się na założeniu, że Vern wykopie własny rów.
Chce, żeby wszystko zostało zakopane, żeby nie przyciągnęło go piękno okolicy, a także żeby zmniejszyć ryzyko przyciągnięcia większej liczby sąsiadów, jeśli zobaczą, że prąd jest łatwo dostępny.
Mając na uwadze te koszty, Vern postanowił poszukać alternatyw.
Zdecydował się na wykorzystanie energii odnawialnej, w tym przypadku hybrydowego systemu, który wykorzystuje światło słoneczne i wiatr do zasilania domu.
Vern zainstalował również generator o mocy 12 kW jako zapasowy i zasilał swoje duże elektronarzędzia.
Vern zna wiele swoich dużych elektronarzędzi, w tym pięć.
Sprężarka Hpair jest zbyt trudna w obsłudze dla tego systemu.
Tylko 4-
5 kW mocy ciągłej i więcej uwagi poświęconej uruchamianiu szczytowego napięcia będą wymagać większego systemu fotowoltaicznego.
Wdrażając trzy
Tablica rozdzielcza faz, jedna faza zasilana jest przez 4-kilowatowy falownik SW4048, a pozostałe dwie fazy zasilane są przez generator.
Podłączywszy obwód domowy do pierwszego stopnia, podłączył ciężki sprzęt do dwóch pozostałych stopni.
Podłączono również rozrusznik generatora do automatyki falownika.
Uruchom przekaźnik w przypadku 16 trojanów-
W czasie rozszerzonej chmury poziom naładowania baterii jest zbyt niski.
Oprócz elektronarzędzi, zużycie prądu w Vern obejmuje 120-
Pompa wspomagająca studnię KV (
Trzeba zwiększyć ciśnienie o 200-
Studnia samoczynnie przepływająca (5 galonów na minutę)
Standardowa lodówka Maytag Plus, zmywarka, kuchenka mikrofalowa, kuchenka gazowa (
Zegar elektroniczny i timer)
Wysokowydajne kuchenki gazowe oraz inne standardowe urządzenia gospodarstwa domowego.
Dzięki odsłoniętym ścianom i energooszczędnym oknom w południowo-wschodniej części budynku system Solargain pomoże uzupełnić zapotrzebowanie domu na ogrzewanie.
1 przez instalację.
2 KW panele słoneczne na stodole, wyeliminowały NEC (
Krajowy Kodeks Elektryczny
Wymagania dotyczące zabezpieczeń ziemnozwarciowych w systemie, wymagania dla paneli słonecznych instalowanych na budynkach mieszkalnych.
Stodoła ma również dużą powierzchnię, którą można wykorzystać, jeśli w przyszłości rozbuduje system.
Gdy panel wygląda płasko na dachu, używa regulowanego wspornika, który umożliwia zmianę kąta nachylenia panelu zależnie od pory roku, aby zmaksymalizować wydajność układu.
Nachylenie na tej szerokości geograficznej wynosi około 25 [stopni]
Latem i 55 stopni zimą.
W najgorsze dni grudnia, czerwca i stycznia układ będzie wykazywał około trzech godzin promieniowania słonecznego, znanego również jako słońce.
Nasłonecznienie to termin opisujący ilość promieniowania, jaką panele słoneczne gromadzą w słoneczne dni. Ilość ta zmienia się w zależności od pory roku, a zimą natężenie promieniowania jest niższe niż latem.)
Zimą w Cache Valley chciał, aby na wschodnim krańcu stodoły zainstalowano dwie turbiny wiatrowe Air403, które zapewniałyby mu dodatkową energię elektryczną.
Czego Vern nauczył się ze swojego doświadczenia?
Jeśli będzie wykorzystywane w znacznej odległości od sieci, to odnawialne źródło energii szybko się zwróci.
Istnieją inne opcje nawet w obszarach miejskich, gdzie samochody są częściowo elektryczne.
Jako społeczeństwo, gdy cieszymy się pięknym miejscem, nie musimy patrzeć na brzydkie linie energetyczne, takie jak te, które Vern znalazł w Cache Valley w północnym stanie Utah.
Na obszarach wiejskich, takich jak te, struktura natury jest najważniejszą strukturą.
Matthew Staples Mountain Solar Technology Co. 10288 South Jordan D South Jordan when cataway, UT 84095 800-671-