astrofizyk melduje się: para niebezpiecznych zdarzeń: ... - system sygnalizacji świetlnej zasilany energią słoneczną

Pobierz ten post od naszego astrofizyka (stradio)
Gwiazdy, popioły lata.
Często prowadzi bloga dla pań. -
Mamy nadzieję, że pojawi się w programie jeszcze w tym tygodniu.
Szczególnie polecam BPP z jesionu letniego: Wow, to już tak blisko!
Widziałeś to?! ?
W zeszłym tygodniu nie było ani jednego zjawiska w Układzie Słonecznym, ale było dwa, czyli prawie żadnego.
Asteroida TU24 przeleciała obok Ziemi we wtorek, a asteroida wd4 w środę nieznacznie minęła Marsa.
Kto wie o tak dużym ruchu między planetami?!
Centrum Małej Planety.
Choć ani Ziemia, ani Mars nie wyszły bez szwanku z wydarzeń z zeszłego tygodnia
Obiekt na Ziemi stanowi realny problem i pewnego dnia może stać się przyczyną realnego zagrożenia.
Jak dotąd, zdaniem tamtejszych naukowców, wnętrze Układu Słonecznego wygląda tak, jak widać po lewej stronie.
Centrum aktualizuje tę mapę codziennie;
Trudno na to nie patrzeć i trudno uświadomić sobie, że statystyki mogą być dla nas szkodliwe w dłuższej perspektywie.
Centrum małych planet jest prowadzone przez Smithsonian Astrophysical Observatory pod auspicjami Międzynarodowej Unii Astronomicznej.
Naukowcy odpowiadają za nazywanie, zestawianie, sprawdzanie i udostępnianie wszelkich danych dotyczących małych ciał niebieskich w Układzie Słonecznym.
Wliczając wszystkie naturalne satelity (księżyce)
Asteroida, Centauri, rozpiętość
Nepenian/koiber z ciałami niebieskimi i kometą.
Aby zobaczyć obiekt przez teleskop (nawet bardzo mocny), musi on odbić znaczną ilość światła słonecznego.
Współczynnik odbicia asteroid zwykle wynosi mniej niż 5%, co oznacza, że ​​odbijane przez nie światło słoneczne stanowi mniej niż 5% siły uderzenia, podobnie jak w przypadku świeżego asfaltu.
Dlatego trudno im to zobaczyć.
Pierwszą asteroidę, Ceres, odkryto w 1801 roku.
Astronomowie nie są nimi specjalnie zainteresowani.
Niektórzy nazywają je nawet „szkodnikami na niebie” –
Aż do momentu, gdy Obserwator odkrył asteroidę krążącą blisko Ziemi.
Potencjalne zagrożenie, jakie niesie ze sobą uderzenie w Ziemię, przyciągnęło uwagę astronomów.
Wraz ze zderzeniem komety Shoemaker
Nałożyć opłaty na Jowisza i coraz częściej akceptować propozycje, że uderzenie asteroidy może doprowadzić do kredy
Trzecie wymieranie uczyniło to zagrożenie rzeczywistością.
Teraz wszyscy przyglądają się każdemu nowemu odkryciu. Obiekt Ziemi (NEO)
Tworzenie szumu informacyjnego i martwienie się nim może być dużym problemem.
Może to być taki dzień (
To temat na inny artykuł)
Ale dzisiaj NASA
Biuro Projektu Earth Target przejęło kontrolę nad wszystkim.
W październiku sonda Katalina odkryła planetoidy TU24 i wd4.11 i Nov.
Jest rok 2007, ale nie ma sensu oglądać tylko jednej asteroidy raz.
Aby astronomowie mogli prawidłowo obliczyć ich właściwości fizyczne, takie jak rozmiar, masa, skład, rotacja i orbita, planetoidy muszą być obserwowane wielokrotnie ---
Im więcej tym lepiej.
Spośród nich największe znaczenie w przypadku potencjalnego zderzenia z Ziemią mają rozmiar i orbita.
Liczne obserwacje prowadzone przez kilka kolejnych nocy pozwoliły astronomom zaobserwować, jak zmienia się światło odbite od planetoidy, co pomogło im oszacować jej ogólny kształt i rozmiar.
Śledząc jego trajektorię względem gwiazdy tła można zmierzyć jego odległość i ścieżkę orbitalną od Ziemi.
Łącznie parametry te pomagają astronomom określić, czy dana asteroida może stanowić dla nas zagrożenie.
Potencjalnie niebezpieczne asteroidy znajdują się na liście obserwacyjnej i są stale monitorowane na całym świecie.
Ze względu na szczegółowe śledzenie
Dzięki obserwacjom planetoid TU24 i wd4 wiemy o nich więcej.
Poznaj asteroidę TU24: w ciągu kilku godzin Radarowy Teleskop Układu Słonecznego Goldstone’a wykonał tę serię zdjęć na pustyni Mojave.
Mimo że rozdzielczość nie jest zbyt wysoka, wynosi około 20 metrów na piksel, ruch najjaśniejszych punktów na każdym obrazie wyraźnie pokazuje, w jaki sposób obraca się asteroida.
Zdjęcia te pozwalają astronomom oszacować wielkość asteroid na około 800 stóp (250 metrów)
Średnica lub długość około połowy krzyża
Dzielnica Manhattan.
Na koniec TU24 minął nas w bezpiecznej odległości 0.
003 jednostki astronomiczne--1.
Odległość do księżyca jest cztery razy większa.
Około 334 000 mil.
Najbliższe zdjęcia widoczne po lewej stronie wykonano 12 godzin temu za pomocą teleskopów Arecibo i Green Bank.
Teraz spójrz na asteroidę wd4: Wygląda trochę jak aparat fotograficzny.
Im mniej obserwujemy, tym mniej o tym wiemy.
Ale najważniejsze szczegóły-
Nie uderzy w Ziemię.
Na szczęście potwierdzone.
Mars to zupełnie inna historia.
Prawdopodobieństwo uderzenia Czerwonej Planety wynosi 1 do 75, co jest bardzo wysokim prawdopodobieństwem, biorąc pod uwagę, że autorzy posługują się głównie statystykami bliskimi 1 do milionów lub miliarda.
Mimo to prawdopodobieństwo całkowitego braku WD4 na Marsie wynosi blisko 99%.
Orbita asteroidy jest zbliżona do orbity Ziemi (
Zaczęliśmy przekraczać tamtędy już dawno)
Nadal przecina się z Marsem, tak jak pokazano na wykresie po lewej stronie, opublikowanym przez NASA w połowie grudnia.
Oczekuje się, że Wd4 będzie podróżował z limitem 13 i a-
Pół kilometra na sekundę, co sprawia, że ​​nieuniknione jest ewentualne zderzenie z Marsem, co budzi pewne wątpliwości.